Στο γήπεδο της Αποφασιστικότητας και με εργαλείο τον Αιφνιδιασμό

Από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι η Ελληνογαλλική συμφωνία, είναι πρωτίστως ένα κρίσιμο στοίχημα της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής με τον χρόνο, αλλά και με την ανάγκη να αποστασιοποιηθεί άμεσα από τους εμμονικούς "δαίμονες" που έρχονται από το παρελθόν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η έκβαση αυτού του στοιχήματος, θα καθορίσει σε τελευταία ανάλυση, όχι μόνο το εύρος και τα πεδία στα οποία θα εκδηλώνεται η περαιτέρω κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας απέναντι στην Ελλάδα, αλλά κυρίως τον χαρακτήρα που θα προσλάβει και φυσικά τους όρους με τους οποίους θα διεξάγεται μια πραγματική, διαρκής και παράλληλη σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία προσδιορίζεται ως σύγκρουση του νεο-οθωμανισμού με την Ευρώπη και τον Δυτικό κόσμο συνολικά.

Οι πρώτες Τουρκικές αντιδράσεις επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της γειτονικής χώρας, έχουν πλήρη επίγνωση της ιδιαίτερης βαρύτητας που έχει η παράμετρος «χρόνος», γι’ αυτό και σπεύδουν καθημερινά με παρεμβάσεις επί του πεδίου να θεμελιώσουν «δικαιώματα» και να εμπλουτίσουν την ατζέντα των συζητήσεων με καινούρια απαράδεκτα τετελεσμένα. Την ίδια στιγμή, η Τουρκική Εξωτερική πολιτική πλαγιοκοπεί την περιφερειακή σταθερότητα, τόσο με την καινούρια επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ του κ. Φ. Σινιρίογλου με την οποία - και με πρόσχημα την αποστρατιωτικοποίηση - θέτει σε καθολική αμφισβήτηση το καθεστώς κυριαρχίας των μεγάλων νήσων του Αιγαίου, όσο και με τις προκλητικές δηλώσεις Τσαβούσογλου περί επικείμενης κήρυξης ΑΟΖ στην Ν.Α Μεσόγειο.

Έχουμε δηλαδή μια αλληλουχία νέων επιθετικών παρεμβάσεων, με τις οποίες αναβαθμίζεται δραματικά το επίπεδο της Τουρκικής προκλητικότητας και ταυτόχρονα προαναγγέλλονται καινούριες διπλωματικοπολιτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα περιπλέξουν ακόμη περισσότερο τα...

Διμερής Συμφωνία με έντονο Ευρωατλαντικό αποτύπωμα και απόκρυφες επιδιώξεις

Με 191 θετικές ψήφους κυρώθηκε το απόγευμα της 7ης Οκτωβρίου η Ελληνογαλλική συμφωνία για συνεργασία σε άμυνα και ασφάλεια. Μια συμφωνία, την οποία ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε «ιστορική» και όλα δείχνουν ότι πραγματικά είναι…

του Γ. ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ

Μην μας παρασύρει το γεγονός ότι αυτή η συμφωνία χαρακτηρίζεται από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη ως “διμερής”. Καθόλου διμερής δεν είναι, καθότι τονίζεται σαφώς πως Ελλάδα και Γαλλία συμφωνούν στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα αυτό αναφέρεται σαφώς στο άρθρο 3: «τα μέρη…συνεχίζουν να ενισχύουν την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε., η οποία πρέπει να συμπεριλαμβάνει την προοδευτική διαμόρφωση μίας Πολιτικής Άμυνας της Ένωσης».

Βλέπουμε δηλαδή πως η διμερής συμφωνία έχει εδώ έντονο το Ευρωατλαντικό «αποτύπωμα», καθώς εκφράζει κυρίως την αταλάντευτη στρατηγική στόχευση της Δύσης. Όχι στα πλαίσια των φαντασιώσεων κάποιων Ευρωπαίων φεντεραλιστών, που οραματίζονται ευρωστρατούς και σχεδιασμούς ενιαίας ευρωπαϊκής άμυνας, που δεν είναι καθόλου εφικτό (τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον), αλλά συνολικά του Δυτικού κόσμου, με προεξέχουσες τις ΗΠΑ. Γι’ αυτό εξάλλου το States Department χαιρέτισε την υπογραφείσα συμφωνία.

Οι αναλύσεις που θέλουν την συμφωνία ως αντίδωρο των Αμερικανών προς την Γαλλία για την προηγηθείσα συμφωνία ΗΠΑ, Αγγλίας, Αυστραλίας για τον Ειρηνικό, έχουν μεν μια κάποια βάση, αλλά απέχουν πολύ από το να...

Μπογδάνοι, ακροδεξιά και παρακμιακά -περιθωριακά ψευτοκινήματα

Η περίπτωση Μπογδάνου, δεν είναι ένα αυτοτελές περιστατικό από εκείνα που ανακύπτουν περιστασιακά κατά την τρέχουσα πολιτική διεργασία. Και φυσικά η «διαγραφή» του από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως μια πολιτική πράξη, με την οποία  συντηρητική παράταξη σπεύδει με συνέπεια να τακτοποιήσει «τα του οίκου της», διαχειριζόμενη επιθετικά και με αποφασιστικότητα τις όποιες περίεργες και ανεπιθύμητες κακοφωνίες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η περίπτωση Μπογδάνου, είναι μέρος μιας αλυσίδας γεγονότων που προηγήθηκαν και άλλων που πρόκειται να ακολουθήσουν και τα οποία σχετίζονται με τις ευρύτερες προσαρμογές που αφορούν στην «δεξιά πολυκατοικία» στο σύνολό της. Έχουν να κάνουν με την συνολικότερη και διαρκή προσπάθειά της να επαναπροσδιορίσει τα ταυτοτικά της χαρακτηριστικά και κυρίως να τα προσαρμόσει – αντιστοιχίσει με τις προκλήσεις της εποχής και με τις γενικότερες πολιτικές ανακατατάξεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Κ. Μπογδάνος επιδιώκει να εμφανίζεται ως ένα εξευγενισμένο αλλά σε κάθε περίπτωση ακροδεξιό απολειφάδι, από εκείνα που επιχειρούν επικοινωνιακά να στρογγυλέψουν τις πιο απεχθείς γωνίες της ακροδεξιάς ρητορικής και να τις περιβάλουν με τον μανδύα μιας ιδιότυπης σοφιστικέ πολιτικής ψευδοκουλτούρας, στο πλαίσιο της αναγκαίας συστημικής αναμόρφωσης και προσαρμογής που έχει ανάγκη ο χώρος του.

Δεν πρόκειται για μια προσωπική επιλογή, αλλά για μια τάση που επιχειρεί να καταστεί κυρίαρχη στον συγκεκριμένο χώρο και εκφράζεται από την νέα γενιά των επίδοξων εκπροσώπων του, οι οποίοι προσπαθούν να τον αποσυνδέσουν από το απεχθές πεζοδρομιακό του παρελθόν και...

Για μια ολοκληρωμένη στρατηγική απάντηση με την αυτοπεποίθηση του σοβαρού γεωπολιτικού δρώντα

Στις 7 Οκτωβρίου η Βουλή αναμένεται να κυρώσει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας αλλά το κλίμα μέσα στο οποίο διαφαίνεται ότι θα διεξαχθεί η όλη συζήτηση, επιβεβαιώνει γι’ ακόμη μια φορά πως το Ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται να «ενηλικιωθεί» και δυστυχώς αποδεικνύεται ανίκανο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συνειδητοποιήσει επαρκώς το πραγματικό εύρος των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η κυβέρνηση, επιμένει να εξαντλεί το ενδιαφέρον της σε πρακτικές που αναλώνουν κρίσιμο πολιτικό κεφάλαιο της συμφωνίας σε πανηγυρισμούς, έχοντας το βλέμμα στραμμένο κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο. Και αυτό, παρά τους προγενέστερους κλυδωνισμούς που μεσολάβησαν, με τον πρωθυπουργό της χώρας να σέρνεται ταπεινωμένος πίσω από τις ολέθριες επιλογές που υπαγόρευε ο πανταχού παρών Αμερικανός πρέσβης στην «διοίκηση του Προτεκτοράτου».  

Η αντιπολίτευση από την άλλη, αδυνατεί να αποστασιοποιηθεί από την μίζερη λογική της μικρότητας και της «καταγγελίας για την καταγγελία». Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα προσανατολίζεται στην καταψήφιση της συγκεκριμένης Συμφωνίας, με γελοία προσχήματα και με εμφανή την πρόθεσή του να «ρεφάρει» την καταψήφιση της απαράδεκτης Συμφωνίας των Πρεσπών. Το αποτέλεσμα, είναι να στήνεται και αυτήν την φορά με ευθύνη όλων, το γνωστό γαϊτανάκι της πολιτικής αμπελοφιλοσοφίας για τα δευτερεύοντα, σε μια ιστορική συγκυρία κατά την οποία απαιτείται να υπάρξει ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός και...

Ελληνογαλλική συμφωνία - Συνδυασμός προκλήσεων για σοβαρούς περιφερειακούς παίκτες

Η Ελληνογαλλική συμφωνία είναι μια θετική των πραγμάτων εξέλιξη, όχι μονάχα γιατί αναβαθμίζει σημαντικά και απολύτως στοχευμένα τις επιχειρησιακές δυνατότητες της πατρίδας μας, αλλά κυρίως διότι συγκεκριμενοποίησε και ενεργοποιεί μια στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, σε ένα περιβάλλον σημαντικών, πολύμορφων και μεταβαλλόμενων προκλήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το συγκριτικό πλεονέκτημα αυτής της συμφωνίας, είναι η δυναμική που αποπνέει σε ένα περιβάλλον εξαιρετικής αστάθειας. Πρόκειται για μια εξόχως σημαντική προστιθέμενη αξία, η οποία, σε ότι μας αφορά, δεν θα πρέπει να αναλωθεί σε πανηγυρισμούς και αυταρέσκεια, αλλά να μετουσιωθεί άμεσα σε συγκεκριμένο πολιτικό και άλλο έργο, ικανό να σηματοδοτήσει την αναγκαία μεταστροφή στην στρατηγική σκέψη που κυριαρχεί στην χώρα μας, διότι τα πράγματα πλέον δεν είναι διόλου απλά. Οι ρυθμοί θα αλλάξουν… Οι εξελίξεις επιταχύνονται… Οι προκλήσεις θα κλιμακωθούν… Οι δυνατότητες διευρύνονται, παράλληλα όμως με τις απαιτήσεις αλλά και τους κινδύνους… 

Ο στρατηγικός μας σχεδιασμός θα πρέπει επιτέλους να αποκτήσει την ευρύτητα του σχεδιασμού ενός μικρομεσαίου περιφερειακού γεωπολιτικού δρώντα, ο οποίος οφείλει να απογαλακτιστεί οριστικά από την μίζερη και νοσηρή ψυχολογία του δεδομένου που ψάχνει γύρω του φουστάνι για να γραπωθεί, σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας…

Τα παραπάνω, είναι ορισμένα μόνο από τα πολλά σύνθετα και κρίσιμα προβλήματα της επόμενης μέρας. Η αποτελεσματική τους διαχείριση δεν μπορεί να συνεχίσει να επαφίεται στις μίζερες σκέψεις και...

Ελληνορθόδοξοι Ιεράρχες ή πλυντήρια του Τουρκικού επιθετικού νεο-οθωμανικού αφηγήματος;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με αφορμή τον τραγικό Ελπιδοφόρο… Την τραγική δήθεν «συγγνώμη» του, την οποία υποκριτικά απηύθυνε στον Ελληνισμό… Και κυρίως με αφορμή την τραγική κατάσταση την οποία επιβεβαίωσαν μεταξύ άλλων  ΚΑΙ όλα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες στις ΗΠΑ, καλό θα είναι να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

1. Δεν είναι δυνατόν σε αυτή την χώρα να αναγκαζόμαστε, κάθε φορά που ανακύπτουν προβλήματα, να συζητάμε και ουσιαστικά να επαναπροσδιορίζουμε τα αυτονόητα. Κάθε συζήτηση που βάζει με την ανοχή μας στο τραπέζι τα αυτονόητα, αυτό που επιτυγχάνει σε τελευταία ανάλυση, είναι να αποδομεί το αδιαπραγμάτευτο του χαρακτήρα τους. Αυτό οφείλει να το γνωρίζει καλά ΚΑΙ ο Ελπιδοφόρος αλλά ΚΑΙ οι πολιτικές ηγεσίες σε Ελλάδα και Κύπρο, που απεδέχθησαν με τον όποιον τρόπο την συμμετοχή τους σε αυτήν την εκφυλιστική και επιζήμια μπακαλοσυζήτηση, που μόνο κακό έκανε στον Ελληνισμό.

2. Ο οφειλόμενος σεβασμός στον Αρχιεπίσκοπο της Αμερικής όπως βεβαίως και στον Οικουμενικό Πατριάρχη, είναι δεδομένος. Αλλά δεν είναι και δεν μπορεί να είναι δεδομένος, ΟΥΤΕ άκριτα ΟΥΤΕ βεβαίως ανεξάρτητα από...

Η νέα χαρτογραφία ισχύος σε μια οριστικά πολυδιασπασμένη Δυτική Αρχιτεκτονική

Η συμφωνία AUKUS μεταξύ των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αυστραλίας, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον ανταγωνισμού ισχύος στην ευρύτερη περιοχή, η αξιολόγηση του οποίου ωστόσο, δεν θα πρέπει να εξαντλείται στην πρώτη ανάγνωση των αμιγώς γεωπολιτικών του χαρακτηριστικών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και αυτό, γιατί παράλληλα με την διαφοροποίηση ορισμένων κρίσιμων παραμέτρων ισχύος, διαμορφώνεται στην ουσία και ένα νέο περιβάλλον (μη) κανόνων, ένα νέο περιβάλλον (μη) αρχών που θα επιδιώκεται να διέπει πλέον τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις μεταξύ των κρατών. Πρόκειται δηλαδή για μια νέου τύπου, μεταμοντέρνα προσέγγιση, που εγκαινιάζει με τρόπο «θεαματικό», την υπέρβαση στην πράξη της παραδοσιακής δυτικής αντίληψης για τις συμμαχικές δομές, τον ρόλο τους, αλλά και τους θεμελιώδεις λειτουργικούς κανόνες που αφορούν στην σχέση μεταξύ των μερών τους.

Στρατευμένοι στρατηγιστές έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να εκθειάσουν αυτήν την στροφή των Αμερικανών στην λογική της αλα καρτ εργαλειοποίησης των «συμμάχων» τους, θεωρώντας πως η επιλογή της υπεργολαβικής ανάθεσης ρόλου στην διαχείριση των προκλήσεων που σχετίζονται με την περιφερειακή ισορροπία ισχύος, είναι μια έξυπνη διαχειριστική επιλογή. Οι πιο αισιόδοξοι μάλιστα από αυτούς, θεωρούν πως πρόκειται για μια κίνηση «στρατηγικού ματ» που σηματοδοτεί την ολική επαναφορά των ΗΠΑ στην κορυφή του διεθνούς στρατηγικού μάνατζμεντ για λογαριασμό ολόκληρου του Δυτικού κόσμου. Πρόκειται για εκτιμήσεις αβάσιμες και κατάφορα επιφανειακές, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Η πρωτοβουλία των Αμερικανών, ΔΕΝ παραπέμπει σε χειρισμό Υπερδύναμης που διαχειρίζεται με αυτοπεποίθηση και στρατηγική επάρκεια μια...

Εξωτερική πολιτική: Αγοράζοντας φούμαρα στην δευτερογενή Αμερικανική αγορά των προθύμων

Τα πράγματα φαίνεται ότι δεν πηγαίνουν καθόλου καλά με τον περιφερειακό σχεδιασμό των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής αλλά και της Ν.Α. Μεσογείου και αυτή η εξέλιξη, αναμένεται να ενεργοποιήσει ένα ντόμινο διεργασιών που μπορεί να απειλήσουν ευθέως την συνοχή της Ατλαντικής συμμαχίας, ενώ την ίδια στιγμή, επιτείνονται και τα φαινόμενα του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ των ΗΠΑ και των παραδοσιακών τους συμμάχων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την πρώτη στιγμή χαρακτηρίσαμε «στρατηγική» την ήττα των Αμερικανών στο Αφγανιστάν και δεν το κάναμε σταθμίζοντας αυτοτελώς το αποτέλεσμα της εμπλοκής τους στον αδιέξοδο εικοσαετή πόλεμο και σε ένα πεδίο από το οποίο αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν ταπεινωμένοι. Η ήττα των Αμερικανών υπήρξε στρατηγική, πρωτίστως διότι επισφράγισε και τυπικά, την οριστική αποκαθήλωσή τους, από την πλανητική πρωτοκαθεδρία, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαίωσε την ουσιαστική απώλεια της δυνατότητάς τους να συνεχίσουν να μονοπωλούν τον στρατηγικό έλεγχο στην ευρύτερη περιοχή.

Στις παράπλευρες συνέπειες αυτής της εξέλιξης, εντάσσεται και η ουσιαστική τροποποίηση της φυσιογνωμίας των παραδοσιακών συμμαχικών σχέσεων, αφού πλέον με επίκεντρο τις ΗΠΑ, διαμορφώνονται συμμαχικά περιβάλλοντα δυο ταχυτήτων… 

• Με τους πρόθυμους του παρασιτισμού από την μια, να σπεύδουν να στοιχηθούν άκριτα πίσω από τις όποιες επιλογές και προτεραιότητες των Αμερικανών… 
• Και τους γεωπολιτικά χειραφετημένους δρώντες από την άλλη, οι οποίοι διεκδικούν διευρυμένο και πρωταγωνιστικό ρόλο στην νέα περιφερειακή Αρχιτεκτονική Ισχύος.

Η Εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, καρκινοβατεί στην προσπάθειά της να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις κρίσιμες παραμέτρους αυτής της εξίσωσης. Χάνει τον παραδοσιακό της δυναμισμό, παραδίδεται στον τακτικισμό και... 

Η νέα Μεσανατολική εξίσωση και η 5η φάλαγγα της κυρίαρχης συστημικής στρατηγικής σκέψης

Η κατάρρευση της ψευδαίσθησης για την δήθεν Αμερικανική υπεροχή στο Αφγανιστάν και η συνακόλουθη ολοκληρωτική εγκατάλειψή του στην εξουσιαστική βουλιμία των Ταλιμπάν, δεν συνιστά απλώς μια μεταβολή στο διοικητικό status μιας μεμονωμένης χώρας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρόκειται επί της ουσίας, για μια σημαντική ανατροπή θεμελιωδών δεδομένων, που διαμορφώνει μια συνολικά καινούρια κατάσταση, με ιδιαίτερο εσωτερικό δυναμισμό, αλλά και με ευρύτερες περιφερειακές και άλλες προεκτάσεις. Όχι μονάχα γιατί μια σκληρή Ισλαμική φονταμενταλιστική σέχτα, αποκτά τον έλεγχο μια χώρας και μέσω αυτού του ελέγχου, οι Ταλιμπάν αναβαθμίζονται αντικειμενικά σε κρίσιμο περιφερειακό αλλά και υπολογίσιμο διεθνή δρώντα. Αλλά κυρίως διότι μετά από αυτήν την εξέλιξη… 

• Το σύνολο των παραδοσιακών περιφερειακών προκλήσεων επικαιροποιείται και επαναπροσδιορίζεται, σε ένα περιβάλλον που αντικειμενικά καθίσταται περισσότερο ασταθές αλλά και ιδιαίτερα απρόβλεπτο… 
• Νέες προκλήσεις ισχύος αναδεικνύονται και έρχονται να προστεθούν σε μια δυναμικά μεταβαλλόμενη περιφερειακή ατζέντα… 
• Νέοι ρόλοι αλλά και νέοι δρώντες έρχονται να εμπλακούν στο περιφερειακό γεωπολιτικό μπρα ντε φερ και φυσικά να τροποποιήσουν τους όρους του παιχνιδιού αλλά και την ίδια την φυσιογνωμία του επίδικου, που διεκδικούν εναγωνίως την νομή του.

Είναι λοιπόν φανερό, ότι η νέα Μεσανατολική εξίσωση, καθίσταται περισσότερο σύνθετη αλλά και δυσεπίλυτη, αφού τις σοβαρές παραμέτρους της δεν τις προσδιορίζουν πλέον κατ’ αποκλειστικότητα οι...

ΗΠΑ – Παγιδευμένες στην πιο θεαματική γεωστρατηγική εκφυλιστική διεργασία της μετα-αυτοκρατορικής εποχής

Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν τροφοδοτούν μεταξύ άλλων και έναν ορυμαγδό ερμηνειών που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πάντες επιχειρούν να ερμηνεύσουν για λογαριασμό των Αμερικανών το πρωτοφανές όσο και απόλυτο στρατηγικό φιάσκο, το οποίο δεν υπήρξε μονάχα ταπεινωτικό για την καταρρέουσα Υπερδύναμη, αλλά έρχεται να επισφραγίσει και τυπικά την οριστική και αμετάκλητη αποκαθήλωσή της από την πλανητική πρωτοκαθεδρία.   

Η Αμερικανική κοινωνία κλυδωνίζεται όσο συνειδητοποιεί το μέγεθος της Αμερικανιάς που αφήνει πλήρως εκτεθειμένη την πολιτική και την στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, το σύνολο των παραδοσιακών τους συμμάχων, αντιμετωπίζουν έως και χλευαστικά τις επιλογές των Αμερικανών, ενώ είναι έκδηλη η ανησυχία όλων, για το μείγμα των προκλήσεων που ανασυνθέτουν το παζλ των πρωταγωνιστών και τροποποιούν δραματικά την ατζέντα της επόμενης μέρας.

Ωστόσο… Οι «αμετανόητοι» αναλυτές και η αυθαίρετη βιομηχανία ερμηνειών που στήθηκε με σκοπό να συντηρήσει στις συνειδήσεις των ανθρώπων, τον μύθο της φοβερής και τρομερής Υπερδύναμης, επιδιώκουν να πείσουν του πάντες πως… 

Το ΚΥΣΕΑ στον κόσμο του – Ανάγκη για επιθετική στρατηγική ατζέντα στην σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

Άλλο ένα ΚΥΣΕΑ μοιραίων πολιτικών νάνων ολοκληρώθηκε. Η Ελλάδα αρνείται να βγει με επιθετική στρατηγική ατζέντα στην σκακιέρα της Μέσης Ανατολής και επιλέγει γι΄ ακόμη μια φορά να διαχειριστεί μίζερα, άτολμα, κοντόφθαλμα και κυρίως διεκπεραιωτικά και από την θέση του «πιστοποιημένου» Ευρωπαϊκού κυματοθραύστη, τα πολιτικά και κοινωνικά απόνερα των εξελίξεων στο Αφγανιστάν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην συνέχεια, η σκυτάλη θα δοθεί στην συστημική στρατηγική σκέψη, η οποία θα αναλάβει να μας πείσει ότι αυτή επιλογή, ήταν η μόνη εφικτή στο πλαίσιο της ευρύτερης «συμμαχικής» υπεργολαβίας.

Το Ελληνικό ΚΥΣΕΑ, δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν, δεν «παράγουν» μόνο πρόσφυγες και ανθρωπιστικές προκλήσεις, πίσω από τις οποίες σπεύδει με την παραδοσιακή Ελληνική πολιτική σοβαροφάνεια να στοιχίσει την χώρα, καθηλώνοντάς την έτσι σε έναν ρόλο συμπληρωματικό και δευτερεύοντα, στο πλαίσιο του ευρύτερου «συμμαχικού» σχεδιασμού, ενώ αρνείται επιδεικτικά να την προσανατολίσει στην λογική της εξυπηρέτησης των κρίσιμων εθνικών μας προτεραιοτήτων.

Προφανώς η ανάγκη ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών, είναι ένα κρίσιμο ζήτημα που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί στον σχεδιασμό των επιτελείων. Η αντιμετώπισή του όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει να προσεγγίζεται με επιλεκτική μονομέρεια, δεν μπορεί να συνεχίσει να αποσυνδέεται από την ανάγκη ουσιαστικού και εκ θεμελίων επαναπροσδιορισμού της μεταναστευτικής πολιτικής που υιοθετεί η χώρα και φυσικά δεν μπορεί να χρησιμοποιείται επικοινωνιακά ως αντιστάθμισμα και εργαλείο συγκάλυψης της γενικότερης στρατηγικής ανεπάρκειας που επιδεικνύεται και μάλιστα σε έναν ιδιαιτέρως κρίσιμο γεωπολιτικό χρόνο.

Από αυτήν την άποψη… Ο μονοθεματικός προσανατολισμός που κυριάρχησε κατά την τελευταία συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, αν μη τι άλλο προβληματίζει. 

• ΟΧΙ ΜΟΝΑΧΑ γιατί δεν κατέστη σαφές πως η ιδιαιτέρως επιβαρυμένη πατρίδα μας, θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της παράνομης Μετανάστευσης με αποφασιστικότητα και αποδεσμευόμενη πλήρως από τον όποιο «Ευρωπαϊκό καταμερισμό»... 
• ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ διότι κατέστη σαφές, πως τα πολύ σοβαρά προβλήματα και οι ευρύτερες προκλήσεις που ανακύπτουν με αφορμή τα διαδραματιζόμενα στο Αφγανιστάν, ουδόλως απασχόλησαν την συγκεκριμένη συνεδρίαση και δεν φαίνεται να απασχολούν καν την Ελληνική επιτελική και στρατηγική σκέψη. 

Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν όμως, δεν έχουν μόνο την ανθρώπινη και δημοκρατική ανάγνωση. Εχουν διάσταση πρωτίστως γεωπολιτική και ως τέτοιες…

Α. Δημιουργούν καινούριες δυσκολίες, αλλά και μια σειρά από νέες δυνατότητες. Οι Έλληνες επιτελείς, οφείλουν να αξιολογήσουν με πραγματικούς όρους τον...

Η «μαύρη τρύπα» της Γεωπολιτικής που τροποποιεί την φυσιογνωμία στο περιφερειακό ισοζύγιο ισχύος

Στο Αφγανιστάν οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και εν πολλοίς αναμενόμενες. Θα προσπαθήσουμε να μην μείνουμε σε επιφανειακές διαπιστώσεις και κυρίως να μην ενδώσουμε στην λαγνεία της εικοτολογίας για τις διαφαινόμενες ανατροπές που θα δρομολογήσουν οι Ταλιμπάν στην καθημερινότητα της Αφγανικής κοινωνίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτό που έχει σημασία να κατανοήσουμε, είναι πως οι εξελίξεις εμφανίζονται να έχουν ιδιαίτερη δυναμική και το Αφγανιστάν αναγορεύεται σε «μαύρη τρύπα» της Γεωπολιτικής, η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα βάλει την σφραγίδα της στα τεκταινόμενα σε ολόκληρη την Ευρασία.

Στο Αφγανιστάν η ήττα των Αμερικανών υπήρξε στρατηγική…

Αυτό όμως που συνιστά πραγματική στρατηγική πανωλεθρία, είναι η διαχείριση αυτής της ήττας, μετά από έναν αιματηρό και πολυδάπανο πόλεμο διαρκείας. Αυτό που αφήνουν πίσω τους οι Αμερικανοί, μετά και από την ταπεινωτική τους αποχώρηση, δεν είναι μια χώρα καθηλωμένη στην ευρύτερη γεωπολιτική τους επιρροή και με μια πολιτική διοίκηση αποτελούμενη από αχυρανθρώπους της αρεσκείας τους. Είναι ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέγεθος, πλήρως αποστασιοποιημένο από τις περιφερειακές προτεραιότητες των ΗΠΑ, το οποίο θα κληθεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στο περιφερειακό ισοζύγιο ισχύος, στο κρίσιμο σταυροδρόμι της σύγκρουσης στρατηγικών και πολιτισμών και σε ένα περιβάλλον με ισχυρούς περιφερειακούς δρώντες που διεκδικούν αυξημένο ρόλο στις εξελίξεις της επόμενης μέρας.

Οι Ταλιμπάν φρόντισαν από την πρώτη στιγμή να ξεκαθαρίσουν έναντι όλων, ότι δεν είναι μονάχα οι ορεσίβιοι αγριάνθρωποι που αφιονίζονται και δολοφονούν οτιδήποτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με την νοσηρή φονταμενταλιστική τους κουλτούρα. Τείνουν να εξελιχθούν σε ένα ιδιότυπο συγκροτημένο πολιτικοθρησκευτικό κίνημα και αυτή η διεργασία επιταχύνεται  με...

Πυροπροστασία και Εθνικός αμυντικός σχεδιασμός - Το Στρατηγικό αποτύπωμα της καταστροφής που συντελέστηκε

Οι πυρκαγιές δεν έφεραν μόνο καταστροφή και απόγνωση. Έφεραν και νέα έξαρση του πολιτικού αποπροσανατολισμού, με τον οποίο ερωτοτροπεί μια υπολογίσιμη μερίδα πολιτών που φαίνεται πως στοιχίζεται εύκολα πίσω από ανώδυνες επικοινωνιακές μπαλαφάρες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι εκδηλώσεις οργής βέβαια είναι απολύτως δικαιολογημένες και βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με το μέγεθος της καταστροφής που έχει συντελεστεί. Αλλά το άθροισμα της οργής, δεν συνθέτει από μόνο του την αναγκαία πολιτική απάντηση που οφείλει να δώσει η Ελληνική κοινωνία στις πολιτικές και στα συνεπακόλουθα των πολιτικών που καταστρέφουν την ζωή της. 

Όλοι αυτοί που επιχειρούν να επενδύσουν πολιτικά στην συσσωρευμένη οργή των πολιτών, επιστρατεύοντας απολιτίκ εργαλεία και φαιδρά συνθήματα, συγκαλύπτουν το πραγματικό πρόβλημα… Συγκαλύπτουν τις γενεσιουργές του αιτίες… Δεν διαθέτουν τα πολιτικά εργαλεία που είναι απαραίτητα προκειμένου να αναδείξουν τις δομικές και φυσιογνωμικές δευτερογενείς επιπτώσεις του… Και εν τέλει αποδυναμώνουν (όχι τυχαία) κάθε δυνατότητα οργανωμένης, συλλογικής, μαζικής, στοχευμένης και κυρίως πολιτικής απάντησης και δράσης, που να αμφισβητεί τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής που έφερε τα πράγματα εδώ και που όλα δείχνουν πως ανοίγει μια πολύ επικίνδυνη και δυσβάστακτη ατζέντα για την επόμενη μέρα.

Η προσπάθεια να διοχετευτεί η οργή των πολιτών σε προσωπικά αναθέματα που θα αμφισβητούν αναλώσιμους πολιτικούς και όχι την ουσία της κυρίαρχης πολιτικής που εφαρμόζεται, μπορεί να ικανοποιεί προσωρινά το θυμικό των ανθρώπων, αλλά... 

• Ευνουχίζει την δράση, 
• Αποδυναμώνει την αμφισβήτηση, 
• Εξασφαλίζει χρόνο στο οργανωμένο σύστημα συμφερόντων που επιδιώκει να ανασυνταχθεί πολιτικά,
• Δεν δημιουργεί τους όρους ώστε μια κοινωνία μαχόμενη να μην υποκύψει στην λαγνεία της όποιας λύσης, αλλά να απαιτήσει λύσεις, μέτρα και πολιτικές στήριξης, που θα κρατήσουν τον κόσμο στον τόπο του και δεν θα αλλοιώσουν την περιφερειακή φυσιογνωμία και το μοντέλο της απασχόλησης. 

Γι’ αυτό και μια τέτοια στάση, ΔΕΝ συνιστά οργανωμένη πολιτική απάντηση, αλλά μια ανώδυνη και απολύτως ελεγχόμενη συστημική εκτόνωση που...

Δηλαδή πόλεμος;;; Ναι πόλεμος... Διαφορετικά έρχεται Εθνική τραγωδία

Η Ελληνική κοινωνία εγκλωβίζεται επικίνδυνα στην περιδίνηση ενός ιδιότυπου διχασμού, ο οποίος αναπαράγεται στο έδαφος της πολιτικής και υγειονομικής διαχείρισης της πανδημίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι πρώιμες εκδηλώσεις του, εξαντλούνταν σε γραφικούς κατά κανόνα ακτιβισμούς από ομάδες πολιτών οι οποίοι αντιδρούσαν στα περιοριστικά μέτρα που εφαρμόστηκαν προκειμένου να ανακοπεί η επέλαση του πρώτου πανδημικού κύματος. Σήμερα, η προσπάθεια της πολιτικής «αναβάθμισης» αυτής της γραφικότητας είναι εμφανής και κλιμακώνεται συστηματικά με όχημα τον υποτιθέμενο «αντιεμβολιαστικό σκεπτικισμό» και με διαχειριστικό εργαλείο τις διάφορες φαιδρές, παρανοϊκές, αντιεπιστημονικές και συνομωσιολογικές προσεγγίσεις που ευδοκιμούν στο διαδίκτυο και παρασύρουν αφελείς και ευκολόπιστους.

Στην πατρίδα μας, υπάρχει το ιστορικό έδαφος που ερμηνεύει και ευνοεί την εμφάνιση φαινομένων πολιτικού και κοινωνικού διχασμού, αλλά αυτή η συζήτηση δεν είναι αντικείμενο του παρόντος. Έχει όμως πολύ μεγάλη σημασία να κατανοήσουμε την φυσιογνωμία των παραμέτρων που συνθέτουν το συγκεκριμένο φαινόμενο και κυρίως την καταλυτικά αρνητική συμβολή του στην εμφάνιση παραλυτικών συμπεριφορών μέσα στην κοινωνία και μάλιστα σε μια κρίσιμη ιστορική περίοδο κατά την οποία δρομολογούνται σημαντικές ανατροπές στην πολιτική και κοινωνική ζωή, αλλά και πολύ σοβαρές ανακατατάξεις που σχετίζονται τόσο με το Ελληνοτουρκικό Σύστημα όσο και...

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και η απόφαση 1244 του ΣΑ

Από το Υπουργείο Εξωτερικών λένε διαρκώς και ξαναλένε ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει αποφασίσει ότι δεν είναι παράνομη η αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου...

του ΔΗΜ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αλλά δεν είσαι νομικός ή υπουργός Εξωτερικών, για να ξέρεις πως έχουν τα πράγματα με το Κόσοβο. Μπαίνεις στο Ίντερνετ και διαβάζεις την απόφαση αρ. 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών: “Το Συμβούλιο επιβεβαιώνει την αφοσίωση των κρατών-μελών των Ηνωμένων Εθνών στην κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (σ.σ. που διαδέχθηκε στη συνέχεια η Σερβία) και των άλλων Κρατών της περιοχής, όπως καθορίζονται στην Τελική Πράξη του Ελσίνκι και στο παράρτημα 2 της Απόφασης 1244 του ΣΑ του ΟΗΕ”. Το παράρτημα αυτό επιβεβαιώνει την κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας (περιλαμβανομένου του Κοσόβου) και προβλέπει μια διαδικασία επίλυσης του θέματος του τελικού καθεστώτος της περιοχής. (Το κείμενο της απόφασης μπορείτε να το διαβάσετε εδώ).

Μέχρι να βγει άλλη απόφαση, ο ΟΗΕ θεωρεί το Κόσοβο τμήμα της Σερβίας. Πως θα πάει ο κ. Δένδιας να αναγνωρίσει ότι είναι ανεξάρτητο κράτος; Και τι θα πει αν...

Η Τουρκία έκανε το μοιραίο λάθος και η Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει τον τουρκικό χάρτινο γίγαντα από το αυτί και στο ταμείο της Ιστορίας

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η πολιτική τάξη της χώρας, έσπευσε να πανηγυρίσει για την βελτιωμένη δήλωση του προέδρου του ΣΑ με την οποία κατονομάζεται η Τουρκική πειρατική παρέμβαση στα Βαρώσια, αλλά όλα δείχνουν πως αυτή η τύποις θετική των πραγμάτων εξέλιξη, θα εγκλωβίσει σε νέα αυτοκτονικά αδιέξοδα την συνολική διπλωματικοπολιτική και λοιπή διαχείριση σε Ελλάδα και Κύπρο…

Ορισμένες κρίσιμες επισημάνσεις…

Α. Η δυστοκία που παρατηρήθηκε αρχικά στο ΣΑ προκειμένου να υπάρξει άμεση, ευθεία και χωρίς περιστροφές καταδίκη της συγκεκριμένης παρέμβασης, επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά, πως το κυρίαρχο κριτήριο στις αποφάσεις του, ΔΕΝ είναι το αδιαπραγμάτευτο των κανόνων Δικαίου, αλλά η πολιτική διαχείριση ισορροπιών σε συνθήκες διαρκούς σύγκρουσης ανταγωνιστικών στρατηγικών και συμφερόντων.

Β. Οι πιέσεις που ασκήθηκαν και η βελτιωμένη διατύπωση που τελικά προκρίθηκε έναντι του αρχικού σχεδίου δήλωσης, πιστοποιούν πως το γεωπολιτικό κεφάλαιο της Κύπρου αναγορεύεται σε κρίσιμο μέγεθος σε ότι αφορά στις εξελίξεις που σχετίζονται με την νέα Αρχιτεκτονική ισχύος και παράλληλα με αυτό αποδεικνύουν πως η φυσιογνωμία των επικαιροποιημένων προτεραιοτήτων όλων των περιφερειακών γεωπολιτικών δρώντων, έχει τροποποιηθεί δραματικά και...

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν, που διολισθαίνει η Ελλάδα και γιατί το casus belli του Ελληνισμού είναι εξαιρετικά επείγουσα επιλογή

Οι Τουρκικοί ελιγμοί αποδίδουν. Αυτοί που τους υποτίμησαν και πολύ περισσότερο εκείνοι που παραμυθιάστηκαν για την δήθεν αυθεντικότητα και την ειλικρίνεια των «δεσμεύσεων» που έχουν αναληφθεί από την πολιτική ηγεσία των Τούρκων, οφείλουν έστω και λίγο πριν από την ύστατη ώρα, να συνειδητοποιήσουν ότι η αναθεωρητική Τουρκία, ΔΕΝ προέβη σε υποχωρήσεις, ΟΥΤΕ έναντι της Ελλάδας ΟΥΤΕ έναντι των λοιπών ισχυρών Δυτικών «συμμάχων» της και προφανώς η επιλογή της ΔΕΝ είναι να ενσωματωθεί στην περιφερειακή εξίσωση σταθερότητας με όρους σεβασμού των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Τουρκία διαχειρίζεται τον χρόνο παραγωγικά και έχει πάρα πολύ ξεκάθαρες στοχεύσεις γι’ αυτά που επιδιώκει, ΤΟΣΟ έναντι του Ελληνισμού όσο ΚΑΙ σε συνάρτηση με τον νέο αναβαθμισμένο ρόλο που διεκδικεί, στην νέα Αρχιτεκτονική ισχύος που τελεί υπό διαμόρφωση.

Απέναντι στην χώρα μας, κλιμακώνει σταθερά μια διαρκή, εναλλασσόμενη, πολυεπίπεδη και πολυμορφική επιθετικότητα η οποία αποτελεί μέρος της ενιαίας και αδιαίρετης τακτικής που έχει υιοθετήσει προκειμένου να προωθήσει αποτελεσματικά τις ευρύτερες στρατηγικές της επιδιώξεις. Συνεχίζει ανεμπόδιστα να χορογραφεί το γαϊτανάκι των περιφερειακών εξελίξεων - μετατοπίζοντας ακόμη και το κέντρο βάρους κατά το δοκούν – και αυτό που φιλοδοξεί, είναι να στραγγαλίσει διπλωματικοπολιτικά αλλά και επί του πεδίου τις κρίσιμες προτεραιότητες του Ελληνισμού σε Ελλάδα, σε Κύπρο αλλά και στον ευρύτερο ζωτικό γεωπολιτικό χώρο στον οποίο θεμελιώνονται κυριαρχικά δικαιώματα που λειτουργούν ως ανάχωμα στον αναθεωρητικό της μεγαλοϊδεατισμό.

Η Τουρκία, στην προσπάθειά της να ισχυροποιήσει τις αναθεωρητικές της επιδιώξεις, δεν ακολουθεί τον κώδικα της φοβικής σκέψης, ούτε και το σύστημα των αντιλήψεων το οποίο υιοθετούν οι υποτιθέμενα «συνετοί» στρατηγιστές που...

Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ή μια ακόμη αποδομητική υπεργολαβία με ανάδοχο το ΕΛΙΑΜΕΠ;

Πληροφορηθήκαμε ότι το ΚΥΣΕΑ κατά την τελευταία συνεδρίασή του, διαπίστωσε την ανάγκη να εκπονηθεί μια νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας και ότι η διεκπεραίωση αυτού του καθήκοντος ανατέθηκε προσωπικά στον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας κ Θάνο Ντόκο. Ωστόσο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πνεύμα της ίδιας της απόφασης αλλά και το συνολικό διαχειριστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο λαμβάνεται αυτή η απόφαση - και το οποίο έχει φροντίσει να καταστήσει κυρίαρχο η πολιτική ηγεσία του τόπου μας με τους χειρισμούς της διαχρονικά - ακυρώνει πλήρως κάθε σοβαρή προσδοκία, ενώ την ίδια στιγμή, προεξοφλεί τα χειρότερα, σε ότι αφορά αυτό που πραγματικά σχεδιάζεται, πίσω από τις ανακοινώσεις και από τα ανούσια επικοινωνιακά ταρατατζούμ.

Το όλο εγχείρημα ουσιαστικά υποβαθμίζεται σε μια αυστηρά διαχειριστική διαδικασία, η οποία θα επιδιώξει να προσδώσει μια επίφαση σοβαρότητας σε ότι αφορά στην αντιμετώπιση των φαινομένων της ασυνεννοησίας μεταξύ συναρμόδιων φορέων, υπουργείων και υπηρεσιών, ώστε να μπορέσει έτσι σε δεύτερο χρόνο η κυβέρνηση, να «πουλήσει» το αποτέλεσμα αυτής της «εργασίας», ως μια δήθεν αξιόλογη εκσυγχρονιστική προσπάθεια η οποία όμως ΟΥΤΕ εθνική ταυτότητα διαθέτει, ΟΥΤΕ και την αναγκαία στρατηγική Ασφαλείας υπηρετεί.

Αυτό που επικοινωνιακά πλασάρεται ως δήθεν Νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας, είναι στην ουσία μια επικίνδυνη και καταστροφική υπεργολαβία, που...

Ο προβληματισμένος πολίτης ζητά απαντήσεις - Μην τον ταυτίζετε με τον όχλο των απερίσκεπτων

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας συστηματικής (και φυσικά διόλου τυχαίας) προσπάθειας που επιδιώκει να πολιτικοποιήσει την αντιεμβολιαστική φαιδρότητα, να την αναβαθμίσει σε δήθεν «κίνημα» στις συνειδήσεις των πολιτών και να εντάξει σε αυτό το «κίνημα», με εντελώς αυθαίρετο και αντιεπιστημονικό τρόπο τους πάντες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Φυσικά τα πραγματικά κίνητρα όλων αυτών που επενδύουν στην ευκολοπιστία των ακολούθων τους και στην έμφυτη τάση μερίδας του πληθυσμού να σαγηνεύεται από θεωρίες συνομωσίας, είναι πολιτικά, και η ιδιοτέλεια σε ότι αφορά τις προθέσεις των πρωταγωνιστών αυτής της προσπάθειας, είναι διάχυτη. 

Θα πρέπει όμως να συμφωνήσουμε ότι στο όνομα καμιάς δηθενιάς, καμιάς επίπλαστης και υποκριτικής ευαισθησίας, αλλά και καμιάς αμφιλεγόμενης σκοπιμότητας δεν μπορούμε να τσουβαλιάζουμε στην πολιτική μας ανάλυση τους καθ’ υπαγόρευση «αντιεμβολιαστές» (πολλοί από τους «εκπροσώπους» των οποίων είναι ήδη εμβολιασμένοι και το "παίζουν μάγκες" εκ του ασφαλούς) και οι οποίοι καθ' υπαγόρευση «αντιεμβολιαστές» στην συντριπτική τους πλειοψηφία συμπεριφέρονται ως όχλος φανατισμένων απερίσκεπτων, με τους σοβαρά προβληματισμένους πολίτες οι οποίοι αναζητούν (και δικαίως) υπεύθυνες απαντήσεις μέσα σε έναν ορυμαγδό παραπληροφόρησης, εγκληματικών πολιτικών λαθών και αλλεπάλληλων όσο και ανεπίτρεπτων ερασιτεχνισμών στην διαχείριση της πανδημίας.

Πολύ δε περισσότερο θα πρέπει να συμφωνήσουμε πως το να αντιμετωπίζεται αυτό το απολύτως ανομοιογενές - ακόμη και σε ότι αφορά στις επιδιώξεις του – κομμάτι του πληθυσμού, ως «κίνημα», εκτός από το καθ’ όλα ύποπτον του πράγματος, συνιστά επιπροσθέτως ΚΑΙ βιασμό της λογικής… ΚΑΙ απαράδεκτη εξαμβλωματική κακοήθεια της πολιτικής σκέψης… αλλά ΚΑΙ ήττα της ίδιας της Δημοκρατίας σε τελευταία ανάλυση.

Φυσικά η Μαρίκα η Κουλουμπάρδαινα όπως και η Σούλα από τα Σεπόλια, δικαιούνται να είναι επιφανειακές στις εκτιμήσεις τους και προφανώς δεν έχουν καμία υποχρέωση να σέβονται τους κώδικες της πολιτικής ανάλυσης όταν συγγράφουν νουβέλες περνώντας ανέμελα την ώρα τους στο διαδίκτυο. Τα πράγματα όμως δεν το ίδιο απλά για όσους...

Οι εθνικιστικοί ανταγωνισμοί ανασυντάσσονται - Νέα έκρηξη προ των πυλών και ημείς άδωμεν

Η προκλητική συμπεριφορά των Σκοπίων, με προεξάρχουσα αυτήν του ιδίου του κυρίου Ζάεφ, έπαψε πλέον να κυριαρχεί στην επικαιρότητα. Ωστόσο παραμένει εξαιρετικά ανησυχητικό το γεγονός ότι στην Ελλάδα ο «εθνικός αντίλογος» επί αυτών των θεμάτων, ακόμη και όταν διατυπώνεται, επιμένει να εξαντλείται σε νουθεσίες, σε αφορισμούς και σε αναθέματα, που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και εν τέλει εδραιώνουν ένα κατάφορα αρνητικό ισοζύγιο σε βάρος της χώρας μας και της θέσης της στην περιφερειακή σκακιέρα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Συστημικοί στρατηγιστές... Συστημική δημοσιογραφία... Και φυσικά η ίδια η πολιτική ηγεσία του τόπου, επιλέγουν συνειδητά να ασχολούνται με το φαίνεσθαι και αρνούνται πεισματικά να αξιολογήσουν τα τεκταινόμενα με όρους πολιτικούς και στο πλαίσιο μιας δυναμικής διεργασίας που αφορά σε μια ευρύτερη περιφερειακή μόχλευση η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και ως τέτοια έχει αμιγώς γεωστρατηγικά χαρακτηριστικά.

Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης, τα γειτονικά Σκόπια αντιμετωπίζονται ως ένα πεδίο στο οποίο οι πολιτικοί τους ταγοί, προσπαθούν να ισορροπήσουν σε ένα καθεστώς πιέσεων, αντιπαραθέσεων και εσωτερικής πολιτικής αστάθειας ή στην χειρότερη περίπτωση, εκλαμβάνονται ως ένας πονηρούλης μπαγασάκος μιας ατίθασης γειτονιάς, που παραβιάζει ξεδιάντροπα το διπλωματικό σαβουάρ βίβρ και θεωρείται ότι αρκούν δυο ελληνικά τσαλίμια και ορισμένες πνευματώδεις υπομνήσεις από τους «σοβαρούς» Έλληνες πολιτικούς για να αποκατασταθούν οι κλονισμένες ισορροπίες.

Η αλήθεια ωστόσο είναι πολύ διαφορετική…

Και οι «παρασπονδίες» στις οποίες επιδίδεται η πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, μιας κατάστασης που είναι πραγματικά ανησυχητική και την οποία ως χώρα επιμένουμε να αρνούμαστε να κοιτάξουμε κατάματα, ενώ αποφεύγουμε συστηματικά να πούμε επιτέλους τα πράγματα με τ όνομά τους.

Τα Σκόπια, δεν είναι ο απείθαρχος και ασυνεπής γείτονας που προσπαθεί με κινήσεις σπασμωδικές να δραπετεύσει από τα δεσμά μιας συμφωνίας ή οποία δήθεν αποκατέστησε την ιστορική αλήθεια και συνέβαλε στην εμπέδωση ενός πνεύματος σταθερότητας στην πολύπαθη Βαλκανική. Είναι ένα γεωπολιτικό μέγεθος που...