Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Οι σαράφηδες της πολιτικής... ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης

Διαβάζοντας τις κομματικές επιθέσεις εναντίον του Παυλόπουλου αναρωτιέται κανείς εάν τα κόμματα είναι πολιτικοί οργανισμοί ή έχουν μεταλλαχθεί σε ενεχυροδανειστήρια, σε ανταλλακτήρια νομίσματος ή σε τοκογλυφικές ομάδες σαράφηδων...


του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Πως αλλιώς να εξηγηθεί η επίθεση εναντίον του Παυλόπουλου, ο οποίος απλώς υπενθύμισε μια πασίγνωστη, κλασική πλατωνική θέση για το νόμισμα; Πρώτο, φυσικά, βγήκε το Ποτάμι, ακολούθησε, φυσικά, το ΠΑΣΟΚ και έκλεισε ο Κυριάκος με μια αμφίσημη δήλωση, πως ενώ ο Πρόεδρος είναι υπέρ της Ευρώπης, εν τούτοις είναι απρόσεκτος. Ο Παυλόπουλος είπε πως το νόμισμα δεν είναι αυταξία, αλλά έχει ως μέτρο του τον άνθρωπο. Αυτός του δίνει την αξία που έχει.

Να μην μιλάει ο Πρόεδρος; 
Προφανώς. Γιατί το είπε αυτό ο Παυλόπουλος; Λένε, για πολιτικούς λόγους. Ας υποθέσουμε ότι έτσι είναι. Και λοιπόν; Δεν μπορεί ο Πρόεδρος να έχει πολιτικές απόψεις; Δεν φτάνει που του έχουν αφαιρεθεί όλες οι εξουσίες ενός...
ρυθμιστή πολιτεύματος που λειτουργεί ως εγγυητής και έχουμε μετατρέψει το πολίτευμα σε ένα πρωθυπουργικό σύστημα που ελέγχει και τη Βουλή, θα του απαγορεύσουμε και να αναπαράγει και Πλάτωνα; Να μην μιλάει; Και ποιος να μιλάει μόνον; Η Φώφη με τον Σταύρο; Αυτό δεν γίνεται. Ο Πρόεδρος έχει δικαίωμα να μιλάει, να έχει τις απόψεις του και κανένα κόμμα δεν δικαιούται να παρεμβαίνει με υπονοούμενα. Εάν διαφωνούν να το πουν. Το νόμισμα είναι το άπαν γι' αυτούς; Ας το πουν. 

Το νόμισμα ως Τοτέμ 
Το νόμισμα επ' ουδενί δεν είναι τοτέμ. Μπορεί να συμφέρει την Ελλάδα να είναι στο ευρώ, μπορεί και όχι, Εξαρτάται από την συγκυρία. Το ευρώ δεν είναι η Ευρώπη και ο συσχετισμός του Κυριάκου είναι εσφαλμένος. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν είναι στο ευρώ. Επί της ουσίας, η δήλωση Παυλόπουλου ενισχύει την κυβερνητική θέση στη διαπραγμάτευση, καθώς θέτει εμμέσως το ζήτημα στους ευρωπαίους, πως δηλαδή η Ελλάδα - και η κάθε χώρα - δεν είναι διατεθειμένη να θέσει πάνω από ο,τιδήποτε την κυκλοφορία του ευρώ στην επικράτειά της. Εξαρτάται. Εάν αύριο πρωί έρθει ο Σόιμπλε και απαιτήσει συντάξεις 100 ευρώ, προκειμένου να έχουμε ευρώ, τι θα κάνει ο Κυριάκος; Θα το δεχθεί; Όχι βέβαια. Άρα, το νόμισμα δεν είναι υπεράνω όλων. Άρα ο Πρόεδρος έχει δίκιο και οι άλλοι άδικο. Δυστυχώς, εδώ που έφτασε η χώρα, αναγκαζόμαστε να μιλάμε για τα αυτονόητα. Ακόμα και σπουδαιοφανείς δημοσιογράφοι τά βαλαν με τον Παυλόπουλο, όπως ο Τσίμας στον ΣΚΑΙ που τον κατηγόρησε και για φιλολογική αστοχία! 

Οι ειδικοί πλατωνικοί δημοσιογράφοι της τηλεόρασης θα πρέπει να ξέρουν πως το νόμισμα και ο τόκος στην ελληνική αρχαιότητα - και όχι μόνον - δεν είχαν αξιακό φορτίο και οι δραστηριότητα του χρηματιστή ήταν μια ποταπή ασχολία, που δεν ταίριαζε σε έναν αξιοπρεπή άνθρωπο. 

Και μιας και βάλαμε μπροστά τον Πλάτωνα, ας κλείσουμε με τον Αριστοτέλη: η χρηματιστική ήταν γι' αυτόν «ου κατά φύσιν», ήταν δηλαδή εκτός της φύσης του ανθρώπου, διότι ωθεί τον άνθρωπο σε μια δραστηριότητα που δεν έχει όριο - εφόσον το κέρδος από την πώληση νομίσματος φτάνει «εις άπειρον». 

Αλλά τα ανθρώπινα πρέπει να έχουν όρια. Τα όρια που θέτουν η ηθική, η δικαιοσύνη και εν τέλει η πολιτεία, που καλείται να προστατεύει τους ανθρώπους, το λαό και το έθνος από την χωρίς όρια κερδοσκοπία. Αυτά τα αυτονόητα, τα κόμματά μας τα θεωρούν ίσως αφελή. Αυτό αποδεικνύει και την τεράστια πολιτισμική και πολιτική παρακμή μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου