Το πραγματικό στοίχημα για ένα πολιτικό κίνημα αντίστασης, Εθνικής Σωτηρίας και γεωπολιτικής ανάταξης της χώρας

Τα κόμματα που διαχειρίστηκαν εξουσία, φροντίζουν να έχουν απλωμένο τον τραχανά με μέτρα και ημίμετρα, σε μια προσπάθεια να εμφανίζουν έργο, παρεμβάσεις πολιτικές, επίπλαστες αντιπαραθέσεις και κυρίως μια πολιτική ατζέντα γύρω από την οποία επιδιώκουν να στοιχίζεται και η κοινωνία, στο περιβάλλον μιας σχετικά ανώδυνης και πολιτικά διαχειρίσιμης αντιπαράθεσης η οποία δεν οδηγεί πουθενά...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πραγματικό πρόβλημα ωστόσο, δεν αφορά στο περιεχόμενο της πολιτικής διαχείρισης, αλλά στον σκληρό πυρήνα της ασκούμενης πολιτικής, στα πρωτογενή φυσιογνωμικά της χαρακτηριστικά και συνακόλουθα στον ίδιο τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας.

Πρόκειται για ένα κρίσιμο διακύβευμα, που ακόμη και το γεγονός ότι ορισμένοι επιμένουν πεισματικά να το προσπερνούν, πιστοποιεί τόσο την κρισιμότητα, όσο το πραγματικά επείγον του χαρακτήρα του.

Με άλλα λόγια, μιλάμε για μια πολιτική εξίσωση, μέσα από την οποία -και για πρώτη φορά  μεταπολεμικά- η φυσιογνωμία της πολιτικής, αναγορεύεται σε κρίσιμη παράμετρος που θα προσδιορίσει εν πολλοίς ΚΑΙ την γεωπολιτική υπόσταση της χώρας. Κι αυτή η διαπίστωση ΔΕΝ είναι αυθαίρετη… ΔΕΝ είναι υπερβολική.

Στην μνημονιακή Ελλάδα, η «κανονικότητα» έχει ανασταλεί επ’ αόριστον, ακόμη και στα ζητήματα που...

Η πατρίδα μας αντιμέτωπη με τρεις θεμελιώδεις γεωπολιτικές προκλήσεις

Οι παρελάσεις ολοκληρώθηκαν. Οι Έλληνες πολίτες σε ολόκληρη την επικράτεια, στοιχήθηκαν με έναν τρόπο πρωτογενώς αυθεντικό, πίσω από τη λαχτάρα για το εμβατήριο της Μακεδονίας, η οποία αυτή τη φορά γίνεται ξακουστή διεθνώς, ΚΑΙ για την μειοδοσία που διαμοίρασε τα ιμάτιά της στις Πρέσπες...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

μέλους της Γ της ΔΗ.ΠΟ.Σ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Αυτή η ιδιότυπη «μάχη του εμβατηρίου», στην πράξη λειτούργησε ως ένα στοιχειώδες ηθικό αντιστάθμισμα, απέναντι στο βαρύ φορτίο που έριχνε αυτή η μειοδοσία, την ημέρα μιας ακόμη Εθνικής επετείου. Το εάν κερδήθηκε τελικά ή όχι αυτή η «μάχη», είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να το σταθμίσει καλύτερα, από την εμπειρία του, στο δικό του ιδιαίτερο περιβάλλον. Όμως… Όποιο και αν είναι το τελικό συμπέρασμα, αυτό θα έχει ελάχιστη σημασία, μπροστά στο συνολικό πρόβλημα του εκτεταμένου εσωτερικού αναθεωρητισμού, τον οποίο εγκαινίασε η μειοδοσία των Πρεσπών, και ο οποίος τείνει να γενικευτεί σε ολόκληρη την εθνική μας ατζέντα.

Την χθεσινή ημέρα, οι "one day ήρωες" ήσαν λιγότεροι από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν. O καθένας από αυτούς έδωσε τη δική του φτηνή παράσταση, προκειμένου να σπεύσει σήμερα κιόλας, να την εξαργυρώσει στο πολιτικό χρηματιστήριο με κάθε διαθέσιμο τρόπο...

Η χθεσινή ημέρα επίσης επιβεβαίωσε, πως η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δεν έχει καμία απολύτως εκτίμηση στους πολιτικούς πρωταγωνιστές αυτής της μειοδοσίας. Ωστόσο αυτό δεν αρκεί…

Αυτή η επικίνδυνη συντροφιά, παραμένει στην κυβερνητική εξουσία, και την αρμοδιότητα να χειρίζεται εθνικές υποθέσεις ΟΥΔΕΙΣ από τους αντιπάλους της, τόλμησε να την αμφισβητήσει ευθέως και κατηγορηματικά, ΟΥΤΕ έναντι της ιδίας… ΟΥΤΕ έναντι της...

Το "σύνδρομο της Βαβέλ"... η πολιτική ανατροπή και η Δημοκρατική πατριωτική Εξουσία

Από κάποιους προσδιορίζεται ως «σύνδρομο της Βαβέλ», και υπάρχουν κι εκείνοι που προσεγγίζουν χαιρέκακα το σκορποχώρι στο οποίο έχει μεταμορφωθεί το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, μετά τις αλλεπάλληλες τερατογενείς συγκολλήσεις του με διάφορες κομματικές αποφύσεις του σοσιαλδημοκρατικού αχταρμά, και υπό την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πρόβλημα ωστόσο είναι πολυσύνθετο… Δεν αφορά μονάχα στο ερμαφρόδιτο και πολλαπλά μεταλλαγμένο ΚΙΝΑΛ, αλλά στις συνολικότερες διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, και σχετίζονται με τη γενικευμένη ανασύνταξη του πολιτικού συστήματος.

Πρόκειται για ένα περιβάλλον του οποίου η έντονη κινητικότητα, αυτό το οποίο έρχεται να υπηρετήσει ως πρώτιστη ανάγκη, είναι την προσαρμογή των πρωταγωνιστών στις απαιτήσεις της διαχείρισης του χρεωκοπημένου και έξωθεν επιβληθέντος μοντέλου πολιτικής διακυβέρνησης, με τρόπο που να το οχυρώνει έναντι του κινδύνου της πολιτικής του ανατροπής.

Επομένως, τόσο η κρίση στρατηγικής που αντιμετωπίζουν οι θεσμικοί του πρωταγωνιστές, όσο και η διαρκής αναζήτηση ρόλων από το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό που το υπηρέτησε, καταδεικνύουν τρία πράγματα, που...

Αυθεντικό λαϊκό πατριωτικό κίνημα και Δημοκρατική – Πατριωτική Εξουσία

Ήταν το 1972 όταν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Νίξον στην Κίνα, ο Χένρι Κίσινγκερ ζήτησε από τον Τσου εν Λάι, Κινέζο πρωθυπουργό και κορυφαίο πολιτικό Διεθνούς κύρους, να του πει τη γνώμη του για την Γαλλική Επανάσταση...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επική απάντηση που εισέπραξε τότε από τον Τσού εν Λάι, ήταν πως: «Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να την κρίνουμε».

Σύμφωνα με κάποιες μεταγενέστερες ερμηνείες, ο σπουδαίος αυτός στρατηγιστής πολιτικός, μπέρδεψε την Γαλλική Επανάσταση του 1789 με τον Μάη του 1968 στη Γαλλία.

Κατ’ άλλους ωστόσο, δεν επρόκειτο για λάθος, αλλά για την πεμπτουσία μιας στρατηγικής αντίληψης, σύμφωνα με την οποία οφείλουμε όλοι μας να προσεγγίζουμε την ιστορία με σεβασμό, συνεκτιμώντας την διαλεκτική σχέση που έχουν με το χρόνο τα κρίσιμα ιστορικά διακυβεύματα της εποχής.

Στην Ελλάδα του 2018, στρατηγικά μυαλά στην πολιτική όπως αυτό του Τσου εν Λάι, προφανώς και δεν υφίστανται. Ενδεχομένως, τέτοια μυαλά δεν υφίστανται καν σήμερα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Στρατηγικοί αντίπαλοι ωστόσο, με μακροχρόνιους σχεδιασμούς και στοχεύσεις, προφανώς και υφίστανται. Και το μεγάλο δυστύχημα για τη χώρα μας, είναι πως...

Στο επόμενο κλικ τελειώνει η ίδια η χώρα

Τα σχετιζόμενα με την 3^η αξιολόγηση, έχουν αποσυρθεί προσωρινά από το κάδρο της επικαιρότητας, ωστόσο στο παρασκήνιο των εξελίξεων, συνεχίζουν με ρυθμούς αμείωτους να «κλειδώνουν» πολιτικές και προαπαιτούμενα, στη βάση ενός απολύτως προκαθορισμένου και καταστροφικού για τη χώρα μας σχεδιασμού... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η συμφωνία του αίσχους που καθιστά ιδιώνυμο αδίκημα την υπεράσπιση της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, είναι μόνο ένα μικρό δείγμα για το τι πρόκειται ν ακολουθήσει.

Το καινούριο στοιχείο, είναι πως παράλληλα με όλα τούτα, δείχνουν να έχουν «απασφαλίσει» οριστικά και αμετάκλητα, και μια σειρά από συντονισμένες πιέσεις, που επιχειρούν να κλείσουν σημαντικές περιφερειακές εκκρεμότητες, στη διακεκαυμένη ζώνη των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

Σε αυτό τον οργασμό των οικονομικών πιέσεων και των συντελούμενων γεωστρατηγικών διεργασιών, η πολιτική ηγεσία του τόπου, παραμένει προκλητικά καθηλωμένη σε αντιλήψεις διαχειριστικής δουλοπρέπειας, στην καθ όλα αναξιοπρεπή σχέση της με τους διαβόητος «θεσμούς»…

Ενώ η εξωτερική της πολιτική καρκινοβατεί στη λογική του «αλλού πατάω και αλλού βρίσκομαι», χωρίς αποσαφηνισμένο σχεδιασμό, χωρίς ιεραρχημένες προτεραιότητες, χωρίς κόκκινες γραμμές, χωρίς αδιαπραγμάτευτη εθνική ατζέντα, αλλά με περισσή προθυμία να εκχωρεί τη χώρα ως διαμελιζόμενο ιμάτιο, βορά στο γεωπολιτικό διακανονισμό των ισχυρών.

Έτσι… Λίγο πριν εκπνεύσει και ο έβδομος χρόνος του διαρκούς μνημονιακού κατεξευτελισμού της πατρίδας μας, έχουμε:...

Πολιτική ανασύνταξη... Ναι κ. Λαπαβίτσα αλλά πως???

Το πρόβλημα της Ευρώπης, ανέκαθεν ήταν μια διαρκής στρατηγικού χαρακτήρα υπερσυγκέντρωση εξουσιών, πολιτικών υποδομών και μηχανισμών ελέγχου, που μέχρι τα τέλη της περασμένης δεκαετίας εμφανίζονταν πρωτίστως ως αμιγώς ευρωπαϊκή υπόθεση...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στις μέρες μας όμως τα χαρακτηριστικά αυτής της στρατηγικής διεργασίας είναι πολυπαραγοντικά, έχουν προσλάβει το χαρακτήρα πολυπαραγοντικής στρατηγικής σύγκρουσης, και προφανώς η αμιγώς ευρωπαϊκή της ταυτότητα, είναι πλέον οριστικά παρελθόν.

Η ανασύνταξη του κινήματος της πολιτικής ανατροπής, είναι κατ αρχήν μια δισυπόστατη διαδικασία, κι αυτό γιατί αφορά ΚΑΙ στην ανάγκη συγκρότησης του πολιτικού υποκειμένου που θα την εμπνεύσει, αλλά ΚΑΙ στο ευρύ κοινωνικό της αποτύπωμα ως μέτωπο πάλης μέσα στην ίδια την κοινωνία.

Επομένως το πρώτο πράγμα για το οποίο μιλάμε, είναι για την ανάγκη της οριοθέτησής της, ως ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ανασύνταξη.

Ερώτημα: Είναι αναγκαίο να μιλάμε γι αυτή τη διπλή της υπόσταση;;; 
Είναι ιστορικά επιβεβλημένο. Το κοινωνικό μέτωπο για να μορφοποιηθεί και για να αποκτήσει τα αναγκαία πολιτικά χαρακτηριστικά που θα το προσδιορίσουν και θα οριοθετούν τη δράση του, έχει ανάγκη το πολιτικό υποκείμενο που θα μπορεί να τα επεξεργαστεί και να τα εμπνεύσει. Χωρίς αυτό, η κοινωνική αγανάκτηση, ακόμη και σε συνθήκες εκρηκτικής οργής, θα...

Η δολιότητα μιας ακόμη πολιτικής προστυχιάς

Ο κατακερματισμός των παρεμβάσεων που συντελέστηκε μέσα στο χρόνο, όχι μονάχα δεν παραδίδει τη χώρα έστω και αποδυναμωμένη θεσμικά και οικονομικά στα πραγματικά της αφεντικά (δηλαδή το λαό της)...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αλλά αντίθετα περιπλέκει και καθιστά ακόμη πιο σύνθετο το εύρος της πολυεπίπεδης εξάρτησής της, έτσι ώστε η γενικευμένη θεσμική της παράλυση, να θεωρείται  πλέον ένα πρόσθετο προαπαιτούμενο για τον δρομολογούμενο ιδιότυπο εδαφικό της διαμελισμό.

Η χώρα δεν έχει βγει ακόμη από τις Συμπληγάδες της 3^ης αξιολόγησης… Το κουστούμι των συνεπειών αυτής της αξιολόγησης ακόμη δεν έχει ραφτεί… και τα κάθε λογής εντεταλμένα φερέφωνα, έχουν ήδη αναλάβει εργολαβικά, να επενδύσουν με το κύρος της επιστημοσύνης τους,την ιδέα για την αναγκαιότητα ενός τέταρτου μνημονίου…

Είναι άραγε τόσο απαραίτητο για τις συμμορίες των δυναστών ένα τέταρτο μνημόνιο, μετά από τα τρία που έχουν ήδη προηγηθεί, και μετά από επτά ολόκληρα πέτρινα χρόνια κατοχικής καταδυνάστευσης που έτσι κι αλλιώς παρατείνεται εις το διηνεκές???

Με καθαρούς χρηματοοικονομικούς όρους – από τη σκοπιά της ενότητας συμφερόντων των δυναστών – όχι δεν είναι διόλου απαραίτητο. Και δεν είναι απαραίτητο διότι από την άποψη του χρηματοοικονομικού πλιάτσικου και της θεσμικής οχύρωσης, η βρώμικη δουλειά έχει ήδη ολοκληρωθεί.

Υπάρχουν ωστόσο δυο ακόμη ζητήματα, που...

Η αντικατοχική πολιτική ανατροπή ως ενιαία και αδιάρρηκτη διεργασία στα πλαίσια της Δημοκρατικής - Πατριωτικής Εξουσίας

Επειδή είναι άλλο πράγμα η πολιτική και εντελώς διαφορετικό η ακατάσχετη πολιτικάντικη φλυαρία, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε τα στοιχειώδη, και για κάθε νοήμονα ο διάλογος είναι αποδεκτός...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Το να μη συμπεριλαμβάνεται στην ιδρυτική πολιτική σου διακήρυξη, ένα θεμελιώδες σύνθημα - στόχευση που μετουσιώνει την πεμπτουσία της πολιτικής σου δράσης, μπορεί να συμβαίνει για διάφορους λόγους, με προφανέστερο την αμέλεια ή το πρώιμο της πολιτικής σου επεξεργασίας.

Δεύτερον: Το να το ενσωματώνεις έστω και μεταγενέστερα στην πολιτική σου ρητορική και δράση, προφανώς και είναι επίτευγμα. Είναι μια κατάκτηση πολιτική, για την οποία μόνο περήφανος μπορείς να αισθάνεσαι.

Τρίτον: Το να επιχειρείς στα μέσα της διαδρομής, να ευνουχίσεις τη δυναμική του με τρόπο αυθαίρετο και ετσιθελικό, προφανώς και δεν σε τιμά, και είναι δεικτικό θεμελιακής πολιτικής υπαναχώρησης αν τελικά το αποτολμήσεις.

Τέταρτον: Το να προσφεύγεις όμως στο καταφύγιο του ψευδολογήματος, για να συγκαλύψεις μια καραμπινάτη πολιτική υπαναχώρηση, είναι - παράλληλα με πολλά - άλλα και δεικτικό της αυθεντικότητας ή μη της ίδιας της πολιτικής σου φυσιογνωμίας.

Και φυσικά σε κάθε περίπτωση... Με όση μεγαλοστομία και να το τυλίξεις το ψευδολόγημα... Όποιο καυχησιάρικο τρόπο και αν σκαρφιστείς, στην προσπάθειά σου να...

Όταν άγονται και φέρονται

Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην ασκεί εξουσία. Δεν επιβιώνει κυβέρνηση που δεν θα αποδειχθεί πως είναι αποφασιστική στην υλοποίηση των όσων δεσμεύτηκε να πράξει. Να είναι απόλυτα συνεπής στην διακυβέρνησή της...

του Θεμιστοκλή Συμβουλόπουλου

Ιδιαίτερα αν η κυβέρνηση αυτή αναλάβει διά της θελήσεως της μεγάλης πλειοψηφίας να ανατρέψει εκ βάθρων το υπάρχον οικονομικοπολιτικό σύστημα και να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι. Χρειάζεται την εξουσία; Αναμφισβήτητα, αφού ο ίδιος ο λαός με την βούλησή του έχει θέσει θέμα αλλαγής των συσχετισμών δύναμης, ισχύος, άρα και εξουσίας προς όφελός του. Η ίδια η μετάβαση σε εθνικό-κρατικό νόμισμα η έξοδος από την ευρωζώνη και την ΕΕ, απηχεί τις αλλαγές αυτές. 

Μια τέτοια κυβέρνηση ουσιαστικά αναλαμβάνει να σχηματοποιήσει την βούληση του λαού που συνειδητά ή ασυνείδητα θέτει ζήτημα εξουσίας.

Η εξουσία μιας τέτοιας κυβέρνησης δεν είναι καταπιεστική απέναντι στον λαό. Εκφράζει την βούλησή του, ασκείται υπέρ αυτού και πηγάζει από αυτόν. Είναι εξουσία που παράγει θετικά αποτελέσματα, στην κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας, στην...

Ποιό "ΕΡΓΟ"... Ποιάς "ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ"... Μακριά και έξω από την ταυτότητα της "ΕΞΟΥΣΙΑΣ";;;

Προφανώς και δεν δουλευόμαστε όταν αποκαλύπτουμε την αλήθεια. Δουλευόμαστε μόνο όταν σιωπούμε και κυρίως όταν επιχειρούμε να κρύψουμε κορυφαία πολιτικά ολισθήματα κάτω από το χαλί...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αντιθέτως η υποχρέωσή μας να μιλούμε γι αυτά, είναι αυτονόητη, και απόλυτα εναρμονισμένη με τη διαχρονική πολιτική ευθύνη που πρέπει να διακατέχει όλους μας, απέναντι στις πολιτικές προκλήσεις της εποχής.

Δουλευόμαστε μόνο όταν σιωπούμε… Δουλευόμαστε μόνο όταν συγκαλύπτουμε… Δουλευόμαστε κυρίως όταν επιχειρούμε να αποπροσανατολίσουμε… Και όχι όταν τοποθετούμαστε πολιτικά, ούτε βεβαίως όταν καταδεικνύουμε τις κάθε λογής πολιτικές λαθροχειρίες, απ όπου και αν αυτές επιχειρούνται.

Έχουμε μόνο δικαίωμα ή και υποχρέωση να το κάνουμε;;; 

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΝΑΙ. Έχουμε ΚΑΙ υποχρέωση. Μια υποχρέωση που προκύπτει από το ίδιο μας το παρελθόν, έναντι όλων αυτών που επιχειρήσαμε να συστρατεύσουμε στο πλευρό μας και στον αγώνα.

Ας είμαστε λοιπόν σαφείς:

Καμία συζήτηση δεν μπορεί να γίνεται για Δημοκρατική Πατριωτική Κυβέρνηση, αποσυνδεδεμένα από...

Διεργασίες εκφασισμού με στόχο τον εκφυλισμό της πολιτικής αντίστασης και δράσης

Είναι προφανές ότι κλειδώνουν πράγματα που αφορούν στην αυριανή φυσιογνωμία της χώρας, και στα πλαίσια αυτής της επιδίωξης, ο συνολικός της θεσμικός, λειτουργικός φυσιογνωμικός και γεωστρατηγικός της μετασχηματισμός, δρομολογείται ταχύτατα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μέρος αυτής ακριβώς της διεργασίας, είναι και όλα όσα συντελούνται στα πολιτικά της συστατικά, και προφανώς από αυτή τη διαδικασία δεν εξαιρούνται και τα διαδραματιζόμενα στο κουφάρι της κεντροαριστεράς με την επιχειρούμενη αναπαλαίωση Ραγκούσηδων, Καμίνηδων, Ποτάμηδων και λοιπών συστατικών για τη διαχειριστική πολιτική μανέστρα. 

Υπάρχει ρόλος που της επιφυλάσσεται στο υπό διαμόρφωση πολιτικό σκηνικό, και είναι προφανές πως μια απόπειρα "αναβαθμισμένης" παρουσίας της, είναι ένα στοιχείο που το χρειάζονται οι πάντες.

Στα πλαίσια αυτού ακριβώς του συστημικού επανακαθορισμού του ρόλου του πολιτικού υποκειμένου, σημαντική παράμετρος είναι η δυνατότητα του κοινωνικού παροπλισμού και του εκφυλισμού του ανατρεπτικού πολιτικού λόγου. Πρωτίστως δε αυτό που ενδιαφέρει το σύστημα της δουλοπρέπειας, της υποταγής και του νεοταξίτικου κοινωνικοπολιτικού και θεσμικού εκφυλισμού που ασελγεί στη χώρα, είναι να εμποδίσει -πάση θυσία- την εκρηκτική συνάντηση του αποφασισμένου πολιτικού υποκειμένου με το μαχόμενο κομμάτι της κοινωνίας, στα πλαίσια ενός κινήματος πολιτικής ανατροπής.

Και επειδή αυτό το κίνημα, μοιραία εμπνέεται αλλά και ενσωματώνει την πρωτογενή ιδεολογία του λαού μας, δηλαδή τον εθνισμό του, η πρώτιστη επιδίωξη των μηχανισμών του συστήματος, είναι ο εκφυλισμός αυτής της σχέσης, προκειμένου να μην μετασχηματίζεται και να μην τροφοδοτεί ένα ισχυρό πατριωτικό κίνημα. Διότι αυτό (η ακύρωση της δημιουργίας ενός ρωμαλέου και σωστά προσανατολισμένου πατριωτικού κινήματος δηλαδή) αποτελεί ικανή και...

Οι αυταπάτες δεν έχουν τη δύναμη να τροποποιούν - Κατασκευάστηκαν για να παραμυθιάζουν.

Οι αλλαγές που συντελούνται είναι δραματικές. Και είναι πρωτίστως αλλαγές που αφορούν στους όρους του παιχνιδιού, μιας και το ίδιο το παιχνίδι, στο πραγματικό του εύρος ακόμη δεν το έχουμε βιώσει…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και όμως… Για τους ανίκανους και για τους καιροσκόπους, όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, δεν είναι παρά μια ακόμη αφορμή για να παπαγαλίσουν συνθήματα, ποντάροντας στην ανάγκη μιας κοινωνίας να ασχολείται με εύπεπτα υλικά, για να μπορεί να ενδίδει αβασάνιστα στη λαγνεία της παραμύθας.

Σ αυτή τη διαδικασία ωστόσο, είναι καλό να προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στα κυρίαρχα, διότι πάντα η επόμενη μέρα έχει θύματα και πρωταγωνιστές, και είναι καλό να έχει κανείς επίγνωση σε ποια κατηγορία από τις δυό επιθυμεί να οριοθετείται.

Η απεραντολογία στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται οι καινούριες προκλήσεις, δε συνιστά υπεύθυνη μέθοδο προσέγγισης. Αντιθέτως είναι ο ορισμός της υπεκφυγής… Είναι η πιο καραμπινάτη εκδήλωση ανικανότητας… Και το βαρύγδουπο σημαιοστόλισμά της με ιστορική φαμφαρολογία, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο ορισμός της κενότητας, εκεί που... 

Στην κόψη του ξυραφιού - Πολιτική ανατροπή και Δημοκρατική - Πατριωτική Εξουσία

Η πατρίδα μας, μετά από 7,5 χρόνια αδιάλειπτης εφαρμογής μνημονιακών πολιτικών, δεν καταγράφεται στο διεθνές στερέωμα απλά ως μια οικονομικά κατεστραμμένη χώρα, αλλά ως ένα δραματικά τροποποιημένο κρατικό υβρίδιο, με μεταλλάξεις που αφορούν πλέον στο σύνολο της υπόστασης και της φυσιογνωμίας του...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Έτσι, η εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, υπήρξε στην ουσία μια πολυσύνθετη διαδικασία το αποτύπωμα της οποίας διαχέεται, ΚΑΙ στην οικονομία… ΚΑΙ στην ταυτότητα της δημόσιας διοίκησης… ΚΑΙ στη γεωστρατηγική της φυσιογνωμία… ΚΑΙ στο αξιακό προφίλ που θα διέπει τη μελλοντική της υπόσταση.

Επομένως, η ίδια η φυσιογνωμία του πακέτου της μνημονιακής της μετάλλαξης, μοιραία σηματοδοτεί ΚΑΙ το χαρακτήρα της αναγκαίας πολιτικής ανατροπής, αλλά ΚΑΙ τη μεθοδολογία όπως ΚΑΙ το σύνολο των αναγκαίων βηματισμών, με στόχο τη δρομολόγησή της.

Συμπέρασμα πρώτο: Η «άλλη» Ελλάδα των οραμάτων και των ονείρων μας, δε θα είναι προϊόν αποσπασματικών διαχειριστικών μεταβολών που θα κληθεί να υλοποιήσει ένα όποιο «ολιγότερον ξεφωνημένο» πολιτικό προσωπικό, αλλά θα προκύψει ως αποτέλεσμα μιας ανελέητης σύγκρουσης, με ισχυρά δομημένα συμφέροντα, στα οποία έχουν προσδώσει χαρακτήρα διακρατικών (και όχι μόνο) συμφωνιών, και εξ αυτού του λόγου αυτή η σύγκρουση, προσλαμβάνει εκ των πραγμάτων ένα διπλό δομικό χαρακτήρα.

Θα έχει το χαρακτήρα γενικευμένης πολιτικής ανατροπής, ως προς την βαθύτερη στρατηγική της στόχευση, και ασυμβίβαστο αντικατοχικό προσανατολισμό ως προς...

"Αξιολογήσεις"... "Αναβαθμίσεις"... Πολιτική - αντικατοχική ανατροπή και Δημοκρατική Πατριωτική Εξουσία

Η συγκεκριμένη δήλωση, μοιάζει να είναι αθώα και με πλεόνασμα αυτοπεποίθησης, αν την σταθμίσει κανείς σε πρώτη ανάγνωση... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην ουσία όμως συνιστά την πεμπτουσία μια απαράδεκτης ομολογίας, με αρμοδιότητες πέμπτης φάλαγγας και με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας…

Δήλωσε λοιπόν πρόσφατα στην πασαρέλα της ΔΕΘ και ενώ η διαδικασία της 3^ης αξιολόγησης μόλις ξεκινούσε: «Είμαι αισιόδοξος. Τα καταφέραμε σε συνθήκες πιο δύσκολες. Και αυτή τη φορά θα βρούμε τη λύση και όλα θα πάνε καλά».

Η παραπάνω δήλωση που συνιστά στην πράξη συνηγορία στην καταστροφή της χώρας, επιχειρείται να πλασαριστεί ως αισιόδοξο μήνυμα απέναντι σε μια κοινωνία της οποίας η συνενοχή επιζητείται ως προϋπόθεση του αφανισμού της.

Τι σημαίνει όμως στην πράξη «αξιολόγηση»;;; 

Τι ακριβώς συνιστά αυτό που βιώνουμε επαναλαμβανόμενα ΚΑΙ με τις προηγούμενες δυο αξιολογήσεις αλλά και με όσες πρόκειται να ακολουθήσουν μελλοντικά;;;

• Πριν απ όλα σημαίνει εισπρακτική αποτυχία. Σημαίνει πως οι συμμορίες των δανειστών διαπιστώνουν ελλειμματικούς ρυθμούς στη ροή της εισπραξιμότητας, και «αξιολογώντας» αυτό το...

Επίσκεψη Μακρόν - Το πραγματικό διακύβευμα και οι νέες προκλήσεις για τη Δημοκρατική Πατριωτική Εξουσία

Αναμενόμενοι οι επικοινωνιακοί διθύραμβοι με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν στη χώρα μας, και είναι απολύτως φανερό ότι αυτό στο οποίο αποσκοπούν, είναι η εξαπάτηση της κοινής γνώμης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την άλλη μεριά, το ίδιο το γεγονός της επίσκεψης, σηματοδοτεί ένα πακέτο προκλήσεων και ως τέτοιο δεν μπορεί να προσεγγίζεται με εγκυκλοπαιδική γλαφυρότητα και θεωρητικές απεραντολογίες. 

Γι αυτό έχει και ελάχιστη σημασία, αν η τέτοιου είδους προσέγγιση, παραπέμπει σε καταφανή πολιτική ανεπάρκεια ή πιστοποιεί την παντελή έλλειψη προσανατολισμού. 

Επομένως, αποκωδικοποιώντας το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτής της επίσκεψης, μακριά από τις λογικές του απέραντου «τίποτε», οφείλουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Πρώτον: Το ίδιο το γεγονός δεν μπορεί να προσεγγίζεται αυτοτελώς, αλλά αποκλειστικά και μόνο μέσα από το ισχυρό φορτίο των συμβολισμών στο οποίο παραπέμπει.

Δεύτερον: Η ίδια η επίσκεψη, δε συνιστά στην ουσία της "κοσμική" πολιτική που εξαντλείται σε δηλώσεις και μεγαλοκουβέντες, αλλά σημαντικό καταλύτη μέσα από τον οποίο επιχειρείται να «κλειδώσουν» στρατηγικού χαρακτήρα υποχωρήσεις,  με κερδισμένη μία χώρα (Γαλλία) η οποία λειτουργεί ως κορυφαίος πλιατσικολόγος στην πιάτσα της γεωπολιτικής, και...

Νέο Αμυντικό Δόγμα... Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Δημοκρατική Πατριωτική Εξουσία

Μιλάμε προφανώς για ένα νέο σύστημα Εθνικής Αμυντικής αντίληψης, που θα το χαρακτηρίζει η στρατηγική του διαχρονικότητα, η άμεση συνάφεια του με μια στρατηγικά προσανατολισμένη «επιθετική» διπλωματία, αλλά και...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

Η μαχητική εναρμόνισή του με μια σειρά από στοχευμένα και ισχυρά γεωπολιτικά και πολιτισμικά αντισταθμίσματα, που θα αποτελούν ένα ισχυρό πλέγμα δευτερογενούς αμυντικής υποστήριξης (Δευτερογενή Γραμμή Άμυνας –ΔΓΑ), και το οποίο θα αναλύσουμε στη συνέχεια...

Α. Γενικά… 

Για να οριοθετηθεί ένα Σύγχρονο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα (ΣΕΑΔ) θα πρέπει: 

1.Να έχει ξεκάθαρα ζητούμενα και αποσαφηνισμένο προσανατολισμό, ικανά και τα δυο να του προσδώσουν ταυτότητα απαλλαγμένη από ιδεοληπτικά νεφελώματα και ικανή να σηματοδοτεί τη νέα Ελληνική στάση μέσα σ ένα περιβάλλον υπέρμετρα ασταθές, απρόβλεπτα ευμετάβλητο και με πολλαπλές προκλήσεις για τη χώρα. 

2.Να διαπνέεται από στρατηγική διαχρονικότητα πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να είναι: 

• Διαρκές και σε απόλυτη συνάρτηση με την χωρίς εκπτώσεις εξυπηρέτηση συγκεκριμένης ενότητας στρατηγικών στόχων. 
• Θεσμικά «κλειδωμένο», πράγμα που σημαίνει πως θα τροποποιείται και θα αναπροσαρμόζεται, μόνο για να διασφαλίζεται η απόλυτη αντιστοίχισή του με την πορεία εξυπηρέτησης εθνικών στόχων και προτεραιοτήτων. Και κυρίως… 
• Επιτελικά «θωρακισμένο» απέναντι σε κάθε λογής πολιτικούς καιροσκοπισμούς και συγκυριακές πολιτικές μεταβολές και διεργασίες 

3.Να βρίσκεται σε άμεση συνάφεια με μια στρατηγικά επεξεργασμένη «επιθετική» διπλωματία, ικανή και προσανατολισμένη μόνιμα στο...

Ντελιβαράδες... Πρωταγωνιστές και Δημοκρατική πατριωτική Εξουσία

Όχι… Βεβαίως και δεν αρκεί να γίνει η πλειοψηφία του πληθυσμού αποδέκτης μιας ιδέας για να αλλάξουν τα δεδομένα της ζωής και η κατεύθυνση της ιστορίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ακόμη και αν η συντριπτική πλειοψηφία ενός λαού καταστεί συνειδητός ντελιβεράς αυτής της ιδέας (της όποιας ιδέας), αυτό από μόνο του δεν αποτελεί, ΟΥΤΕ ικανή ΟΥΤΕ και αναγκαία συνθήκη για να αλλάξει η πολιτική πραγματικότητα, να ανακοπεί η πολιτική καταστροφή, και να γνωρίσουν δικαίωση οι προσδοκίες των ανθρώπων.

Και για να μη χρειαστεί κανείς να επιστρατεύσει τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις, δεν θα ανατρέξουμε σε παραδείγματα από το βάθος της ιστορίας των λαών. Αρκεί άλλωστε μια απροκατάληπτη ματιά στην μεταπολεμική πολιτική ιστορία της Ευρώπης αλλά και της Ελλάδας, για να διαπιστώσουμε πως αυτό που συμβαίνει στην πράξη, είναι ακριβώς το αντίθετο αυτής της διόλου αφελούς αλλά ιδιαιτέρως επιζήμιας παραδοχής, που αναζητεί εναγωνίως ντελιβεράδες.

Ο ευρωκομμουνισμός και η σοσιαλδημοκρατία για παράδειγμα, υπήρξαν κορυφαία λαμπρά παραδείγματα "ιδεών", που εξασφάλισαν ευρύτατους κοινωνικούς ντελιβεράδες στο διάβα του χρόνου, αλλά στην πράξη αποδείχτηκε πως αυτό δεν εμπόδισε τους εμπνευστές της επικοινωνιακής λαθροχειρίας, να στήσουν στον τοίχο ΚΑΙ τον σοσιαλισμό… ΚΑΙ την δημοκρατία… ΚΑΙ το ιδιαιτέρως πιασάρικο ιδεολόγημα της εξανθρωπισμένης Ευρώπης των λαών και των δικαιωμάτων.

Ντελιβεράδες περίσσεψαν και στην παπατζίδικη έκδοση της ΠΑΣΟΚικής «ΑΛΛΑΓΗΣ», αλλά στα χρόνια που μεγαλούργησε το ΠΑΣΟΚ, τα μόνα που θριάμβευσαν ήταν η αποδόμηση της πατρίδας και φυσικά ολόκληρος ο ποινικός κώδικας από...

Η Δημοκρατική - Πατριωτική Εξουσία δεν αποτελεί εκφραστική γαρνιτούρα στις κενολογίες τυχάρπαστων και καιροσκόπων

Οχι... Τα πράγματα δεν είναι διόλου απλά, και η επιπολαιότητα στην προσέγγισή τους, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή σ αυτές τις συνθήκες...

του Κ. Κυριακόπουλου

Για όσους επιμένουν να μην το αντιλαμβάνονται, η εκτεταμένη θεσμική ανασύνταξη που δρομολογήθηκε με αφορμή την οικονομική κρίση, έχει σε γενικές γραμμές ολοκληρωθεί. 

Και αυτό το οποίο οχύρωσε, δεν ήταν όπως ψευδώς ισχυρίζονται κάποιοι, ένα σύστημα μεταρρυθμίσεων που παραπέμπει σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος του 21ου αιώνα, αλλά ένα πλήρως αποδομημένο κρατικό υβρίδιο, παντελώς ανίκανο πλέον να ανασυνταχθεί σε εθνική βάση, και το οποίο συνιστά στην πράξη και επί της ουσίας, μια ιδιότυπη φυλακή για την ίδια την Ελληνική κοινωνία.

Την ίδια στιγμή, τα χέρια όλων έχουν λυθεί, και η πατρίδα μας μεταμορφώνεται με ταχύτατους ρυθμούς σε ένα πολλαπλό γεωπολιτικό αναλώσιμο, με τον εθνικό της πλούτο να πλιατσικολογείται ανελέητα, και την γεωπολιτική της υπόσταση να ενσωματώνεται στα επικίνδυνα σχέδια του ανταγωνισμού των ισχυρών στην ευρύτερη περιοχή.

Σε αυτές τις συνθήκες, η πολιτική σκέψη που μπορεί να εμπνεύσει την απαραίτητη πολιτική δράση για την ανατροπή αυτής της εξέλιξης, δεν είναι δυνατόν ούτε να παραγκωνίζεται, ούτε να...

Η δίδυμη απειλή που μπορεί να μετατρέψει τον πλανήτη σε κόλαση…

Όλοι προετοιμάζονται για την επόμενη μέρα, στη διακεκαυμένη ζώνη που περισφίγγει τον πλανήτη επικίνδυνα, και τον διαπερνά εγκάρσια, από την καρδιά της Λατινικής Αμερικής έως τις κορυφαίες Ιαπωνικές πόλεις και τούμπαλιν…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η δίδυμη απειλή που ενορχηστρώνει ο μειωμένης έως ανύπαρκτης στρατηγικής συνάφειας αμερικανός πρόεδρος, εναντίον τόσο της Βενεζουέλας όσο και της Β. Κορέας, συνιστούν αναντίρρητα μια επικίνδυνη εξέλιξη. 

Όχι βεβαίως γιατί αίρεται το ανερμάτιστο των δηλώσεων του αμερικανού προέδρου, αλλά γιατί παραμένει κατά βάσην, ένας ευάλωτος πρόεδρος, διασυρόμενος και εκβιαζόμενος από τα πιο σκοτεινά κέντρα του αμερικανικού πενταγώνου, για τα οποία η ενορχηστρωμένη ανάφλεξη στο φυτίλι του δυναμίτη, παραμένει κυρίαρχη και ύψιστης προτεραιότητας στρατηγική επιλογή.

Ένας πρόεδρος λοιπόν ο οποίος τελεί υπό καθεστώς καθολικής ομηρίας, είναι κατά κανόνα ένα επικίνδυνος πρόεδρος, απόλυτα χειραγωγούμενος και ευάλωτος να συρθεί στις πλέον ακραίες των επιλογών.

Η στοχοποίηση της Βενεζουέλας και η κλιμάκωση των αμερικανικών απειλών που ενσωματώνει στη ρητορική της την πιθανότητα ευθείας στρατιωτικής επέμβασης εναντίον κυρίαρχου κράτους, είναι ένα καινούριο δεδομένο… ένα επικίνδυνο δεδομένο… σε μια ιδιαιτέρως...