Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...
Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα,
οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την
πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός
ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι,
οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως
έτσι δηλαδή…
Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια
νυκτί κοψοχέρηδες, αφού
γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την
κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...
Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα
της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων,
απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια,
καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...
Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...
Υ.Γ.1. Πανηγυρίζουμε για την εξαΰλωση του
ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η απάντηση στο γιατί φτάσαμε εδώ, δεν φαίνεται να μας
απασχολεί... Και φυσικά ουδόλως μας προβληματίζει ότι αυτό το επικίνδυνο τσίρκο, υπήρξε πριν από λίγο καιρό η κορυφαία
επιλογή μας... Και καμαρώναμε γι’ αυτήν…
Υ.Γ.2. Πανηγυρίζουμε για την συρρίκνωση
του ΠΑΣΟΚ, αλλά την απάντηση στο τι έφταιξε, δεν την αναζητήσαμε... Και
βεβαίως επίσης δεν μας απασχολεί ότι αυτό
το κόμμα υπήρξε κατ' επανάληψη κορυφαία κυβερνητική επιλογή μας, για την οποία
πανηγυρίζαμε κορνάροντας, αλαλάζοντας και ζητωκραυγάζοντας στις ρούγες...
Υ.Γ.3. Πανηγυρίζουμε για την ενισχυμένη
παρουσία του εξαμβλώματος Τσίπρα, επειδή σε λιγότερο από δέκα χρόνια ξεχάσαμε τα καραγκιοζιλήκια μιας
καταστροφικής δήθεν διαπραγμάτευσης συμπλεγματικών νάρκισσων που έπαιζαν με
την χώρα, αλλά και την μειοδοσία της
Πρέσπας στην οποία πρωταγωνίστησε... Ο
χθεσινός ολετήρας σήμερα παρουσιάζεται ως εν δυνάμει σωτήρας και δυστυχώς
το αποδεχόμαστε αυτό, θεωρώντας ότι πρόκειται για «κατάκτηση» της δημοκρατικής
μας συμπεριφοράς...
Και το αποκορύφωμα των Υ.Γ.Νο4…
Πανηγυρίζουμε διότι το Ι.Χ κόμμα της κυρίας
Καρυστιανού, εμφανίζεται στην τρίτη θέση των προτιμήσεών μας και ας παραμένουν εξαιρετικά
ασαφείς οι λόγοι για τους οποίους το προτιμήσαμε.
Πολιτική ΔΕΝ διαθέτει… Θα αποκτήσει προσεχώς λένε. Υποτίθεται ότι την
επεξεργάζονται κάποιοι και εν ευθέτω χρόνω θα μας την γνωστοποιήσουν. Παρ’ όλα
αυτά εμείς σπεύσαμε να το εντάξουμε στις επιλογές μας… Τραγικό;;;
Πολιτικά στελέχη επίσης ΔΕΝ διαθέτει… Κάποιοι νομικοί περιφέρονται γύρω από
την κυρία Καρυστιανού, προφανώς για να θωρακίσουν την πολιτική ανεπάρκειά της
από δυνητικές διαχειριστικές πολιτικές κακοτοπιές ή αστοχίες και κάπου εκεί
τελειώνουν όλα. Παρ’ όλα αυτά, με τις επιλογές μας, το συγκεκριμένο μόρφωμα
ανιχνεύεται με υψηλά δημοσκοπικά ποσοστά, αλλά το για να τα κάνει ΤΙ και με ΠΟΙΟΥΣ, παραμένει και θα
συνεχίσει να παραμένει «το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου»… Τραγικό;;;
Πολιτική συνοχή τέλος είναι φανερό ότι ΔΕΝ
διαθέτει, όπως ΔΕΝ διαθέτει και πολιτική επάρκεια προκειμένου να διαχειριστεί σύνθετα εθνικά
προβλήματα σε ένα εξαιρετικά ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον που παράγει κρίσεις
και ανατροφοδοτούμενη αστάθεια. Τα πρώτα
δείγματα γραφής άλλωστε, από την δημόσια παρουσία της κυρίας Καρυστιανού σε
τηλεοπτικές συνεντεύξεις της, μάλλον σε
πολιτική κατινιά παρά σε ικανότητα σοβαρής πολιτικής διαχείρισης παραπέμπουν. (Δείτε για παράδειγμα
σχετική συνέντευξη στον Π. Κουσουλό)…Τραγικό;;;
Εμείς πάντως, έχοντας μπερδέψει την πολιτική εμπιστοσύνη
και αποδοχή, με την οφειλόμενη συμπάθεια στον ανθρώπινο πόνο, σπεύδουμε να
διατηρήσουμε υψηλά στις
δημοσκοπικές μας προτιμήσεις, ένα
πολιτικό μόρφωμα ευκαιρίας, που πολιτικοποίησε τον πόνο και αποφάσισε αυτό το
πράγμα να το βαφτίσει πολιτική, αφού πρώτα το περιέφερε ανάμεσα σε ξυλόλια
και άλλες τέτοιες ομορφιές, που ενεργοποίησαν περιέργως πως, την πολιτική
«ωριμότητα» των συμπολιτών μας… Τραγικά εξωφρενικό;;;
Μ’ αυτά και με κείνα πάντως, ο Μητσοτάκης θα κάνει
περίπατο στις επόμενες
εκλογές. Και το χειρότερο όλων είναι πως η
διαφαινόμενη επόμενη κυβερνητική του θητεία, θα είναι στο σύνολό της ένας
απέραντος περίπατος, με τα έδρανα της αντιπολίτευσης παραδομένα στην
γραφικότητα, στην ψέκα και στον συμπλεγματικό τυχοδιωκτισμό μιας Αριστεράς,
που επιδιώκει εναγωνίως να πάρει την ρεβάνς, αδιαφορώντας για το μέγεθος του
Εθνικού κόστους.
Φτύστε μας να μην μας ματιάσετε…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου