Ο Σαμαράς και το στοίχημα του εξορθολογισμού και της ιδεολογικοπολιτικής εξυγίανσης του πατριωτικού χώρου

Ο πρωθυπουργός, προσπάθησε κατά την διάρκεια της πρόσφατης συνέντευξής του, να απαξιώσει και πάλι την δυναμική που θα τροφοδοτήσει η επανεμφάνιση του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτήν την φορά μάλιστα, δεν δίστασε να καταφύγει ακόμη και σε στοχευμένες - συναισθηματικού χαρακτήρα - αναφορές, προκειμένου να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα παραταξιακά αντανακλαστικά της εκλογικής βάσης στην οποία απευθύνεται παραδοσιακά η Ν.Δ. επιδιώκοντας να οικειοποιηθεί την όποια ευνοϊκή τους επίδραση και να εξασφαλίσει έτσι το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα και μια ακόμη πρωθυπουργική θητεία για τον ίδιο…

Η αγωνία ωστόσο η οποία διαπερνά την συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν εμφανής, αφού πέρα από τα δημοσίως λεγόμενα και τους επίσημους ισχυρισμούς, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι, η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού, η σωστή διαχείριση του διαθέσιμου πολιτικού του χρόνου και κυρίως η προσεκτική επένδυση του Α. Σαμαρά, στο προφίλ ενός ηγέτη έμπειρου και ικανού να αποσυνδέσει πλήρως τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της δικής πολιτικής επανεμφάνισης από το εκφυλιστικό πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να κυριαρχεί και να ευνουχίζει πλήρως την πολιτική αντιπαράθεση, είναι ένας συνδυασμός προκλήσεων, η επιτυχημένη διαχείριση των οποίων, μπορεί να οδηγήσει σε μια πραγματικά νέα κατάσταση που θα την χαρακτηρίζει ο δυναμικός εξορθολογισμός του συντηρητικού και δη του πατριωτικού χώρου, τον οποίο αυτήν την περίοδο λυμαίνονται ασύδοτα οι πάσης φύσεως πολιτικοί καιροσκόποι. Πρόκειται για μια διεργασία που θα ανακόψει πλήρως...

τον φυσιογνωμικό εκφυλισμό του πατριωτικού χώρου και θα τον αναγορεύσει σε κρίσιμη έως και πρωταγωνιστική πολιτικοκοινωνική παράμετρο των εξελίξεων.

Φυσική συνέπεια αυτού του εξορθολογισμού, θα είναι η ανάδειξη μιας νέας γενιάς πολιτικών στελεχών και συνακόλουθα η σταθερή οργανωτική και πολιτική του ενδυνάμωση. Πρόκειται για μια εξέλιξη με ευρύτερες επιπτώσεις, με σημαντικότερη ίσως την ιδεολογικοπολιτική εξυγίανση του χώρου, προϋπόθεση της οποίας είναι η οριστική και πλήρης απαλλαγή του από την εκφυλιστική ομηρεία της ψέκας και από τον τυχοδιωκτισμό των πατριδοκάπηλων…

Η ιδεολογικοπολιτική εξυγίανση του χώρου, θα ενισχύσει περαιτέρω τα πολιτικά του χαρακτηριστικά και θα αναβαθμίσει πλήρως τον πολιτικό του λόγο.

Η ευρύτερη συνέπεια αυτής της εξέλιξης, θα είναι η διαμόρφωση μιας υγιούς πολιτικής ισορροπίας, αφού η αναβάθμιση και η ισχυροποίηση του πολιτικού του λόγου, θα δημιουργεί μια νέα πολιτική σταθερά, στο πλαίσιο της οποία ουδείς πλέον θα δικαιούται να αγνοεί το ειδικό πολιτικό βάρος του πατριωτικού χώρου, στην πολιτική διεργασία.

Όλα τα παραπάνω, θα ανοίξουν τον δρόμο για την ουσιαστική πολιτική εκπροσώπηση μεγάλου μέρους τη κοινωνίας, που μέχρι σήμερα παρακολουθεί τις εξελίξεις οργισμένο, χωρίς να αισθάνεται ότι έχει ρόλο και λόγο στην τελική τους διαμόρφωση, ενώ είναι φανερό ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη, θα τροφοδοτήσει την πολιτική διεργασία με δυναμική, τα όρια της οποία θα εκτείνονται πολύ πέρα από τα καταγεγραμμένα εκλογικά ποσοστά.

Μιλάμε επομένως για ένα σύνολο ενιαίων και αναπόσπαστων ανατροπών, η δρομολόγηση των οποίων θα συμβάλλει στην σταδιακή εξυγίανση και την βαθιά πολιτικοποίηση της κυρίαρχης πολιτικής ατζέντας.

Παράλληλα, όλα τα παραπάνω θα εγκαινιάσουν μια νέα περίοδο σοβαρότητας και σταθερότητας στην Εξωτερική πολιτική, η οποία κατά των άποψη του γράφοντος θα πρέπει:

Α. Να καταδείξει και κυρίως να συμβάλλει με αποφασιστικότητα στην δημιουργία των απαραίτητων αναχωμάτων που θα ακυρώσουν εμπράκτως τις συνέπειες της υποχωρητικότητας που έχει επιδειχτεί στην πολυδύναμη σκακιέρα του Αιγαίου και της ΝΑ Μεσογείου και που παράλληλα με αυτό θα προσανατολιστούν στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας σοβαρής Βαλκανικής πολιτικής, που ΔΕΝ θα εξαντλείται στην λογιστική αποτίμηση ενός εθνικά αποχρωματισμένου ρόλου.

Β. Να ιεραρχήσει με την μορφή του κατεπείγοντος, την θεσμική ισχυροποίηση της υπόστασης της χώρας, στο ευρύτερο περιβάλλον των προκλήσεων και των απειλών, με την δημιουργία Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, κατάλληλα δομημένου, σωστά επανδρωμένου, ικανού, με ουσιαστικές και συνταγματικά κατοχυρωμένες αρμοδιότητες, να διαχειριστεί προκλήσεις, συνυπολογίζοντας και αξιοποιώντας πλήρως ΚΑΙ τις πρόσθετες δυνατότητες που διαμορφώνονται στο περιβάλλον των παλαιών αλλά και νέων διμερών και πολυμερών συνεργασιών στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα.

Γ. Να κεφαλαιοποιήσει προς όφελος της χώρας, την τεράστια πολιτική και τεχνοκρατική εμπειρία και τις διεθνείς διασυνδέσεις που διαθέτει ο πρώην πρωθυπουργός.

Επίλογος…

Όπως έχουμε ήδη τονίσει σε πρόσφατο άρθρο μας το οποίο θα βρείτε ΕΔΩ, θεωρούμε ότι ο Α. Σαμαράς – εξαιρετικά έμπειρος ων – αντιλαμβάνεται ότι με την απόφασή του να επανεμφανιστεί στην κεντρική πολιτική σκηνή, εισέρχεται σε ένα περιβάλλον αυξημένων απαιτήσεων, στο οποίο ουδείς είναι διατεθειμένος να του συγχωρήσει ολιγωρίες, αναποφασιστικότητα  και κυρίως λάθη.

Εάν λοιπόν θέλει να κάνει την διαφορά και να επενδύσει σε αυτήν, οφείλει να το πράξει ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις αποφάσεις του…

• «Ήξεις αφήξεις» ΔΕΝ χωρούν…
• Ο χρόνος ΔΕΝ είναι εργαλείο τακτικισμών, αλλά όπλο στην πολιτική φαρέτρα που θα πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως και παραγωγικά…
• Οι παραδοσιακοί πολιτικαντισμοί, ΔΕΝ θα πρέπει να αποτελέσουν το «αγιασμένο μέσο» που επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί κοντόφθαλμα με αποκλειστικό γνώμονα το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ο πρώην πρωθυπουργός, εάν θέλει να αφήσει πίσω του ουσιαστική και αξιομνημόνευτη παρακαταθήκη, θα πρέπει να στοχεύσει μακριά και να επενδύσει τα μέγιστα στον εξορθολογισμό και στην σοβαρότητα του συντηρητικού και δη του πατριωτικού χώρου.

Καμιά κολεγιά με τον καιροσκοπισμό… Καμιά ανοχή στον τυχοδιωκτισμό των γυρολόγων, εάν θέλει το πολιτικό του εγχείρημα να είναι βιώσιμο και με προστιθέμενη αξία που θα αντέχει στον χρόνο και ΟΧΙ ένα θνησιγενές πυροτέχνημα που θα δικαιώσει Κασάνδρες…

Τώρα είναι η ώρα και πρέπει να θέσει σε πλήρη εφαρμογή τον πολιτικό του σχεδιασμό…

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"