του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Δεν υπάρχει κόφτης στον αυτοσχεδιασμό κύριοι. Ειδικά όταν "ο καλλιτέχνης" επιχειρεί αυθαίρετα να δώσει προστιθέμενη πολιτική αξία σε μια σουρεάλ παράσταση, η οποία κατά τα φαινόμενα είχε τα πάντα, εκτός από σοβαρή πολιτική…
Από ψέκια και παραδοσιακούς γυρολόγους του πολιτικού καιροσκοπισμού, έως και μερικές δεκάδες περιφερόμενου, αφιονισμένου και αλαλάζοντος πρωτογενούς υλικού, μερικοί των οποίων επιδίδονται (όπως καταμαρτυρούν και σχετικά βίντεο) σε συμπεριφορές αρμοδιότητας ειδικού επιστήμονος. Αλλά αυτά θα πει κάποιος, συνιστούν παραπολιτική γι αυτό και δεν θα μείνουμε εκεί…
Το ότι κατά την
διάρκεια αυτής της παράστασης, απαριθμήθηκαν μερικοί επιλεκτικά συλλεχθέντες
και γενικώς διατυπωμένοι και ευρέως αποδεκτοί πολιτικοί στόχοι, δεν σημαίνει ότι αυτό
το γονατογράφημα παραπέμπει σε φυσιογνωμία πολιτικού σχηματισμού που έχει την
ικανότητα να επεξεργαστεί συλλογικά πολιτικές θέσεις και να τις μετατρέψει σε
εργαλείο πολιτικής ζύμωσης και πολύ περισσότερο σοβαρής πολιτικής δράσης…
Άλλωστε οι πρώτες συνεντεύξεις που έφεραν κάποιους από τους «σοφούς»;;; του εγχειρήματος, αντιμέτωπους με συγκεκριμένες ερωτήσεις δημοσιογράφων, παραπέμπουν μάλλον σε τρία πουλάκια κάθονταν παρά σε σοβαρή πολιτική παρουσία. Αναθέστε σε αυτούς τους ανθρώπους να διαχειριστούν υποθέσεις της χώρας και...
Παρά λοιπόν τις φιλότιμες
προσπάθειες (όσων επιδόθηκαν σε αυτές), να κωδικοποιήσουν όπως – όπως ένα
πολιτικό αποτύπωμα που να προσδίδει σοβαρή ταυτότητα (την οποία δεν διαθέτει) στο
εγχείρημα της συγκεκριμένης συντροφιάς, ένα είναι βέβαιο. Οι κακοστημένες
σουρεάλ παραστάσεις που κακοποιούν βάναυσα την αισθητική και την γλώσσα μας,
ΔΕΝ συνιστούν σοβαρή πολιτική αλλά παραληρηματική εμμονή όσων επιδίδονται
σταθερά στην κακοποίηση και στον βιασμό της πολιτικής σκέψης.
Εάν σε όλα τα
παραπάνω προσθέσει κανείς και το γεγονός ότι, οι πολιτικές φιλοδοξίες των
πρωταγωνιστών και δη της κτήτωρος του μορφώματος, πέρασαν μέσα από την βάναυση
εργαλειοποίηση μιας ανθρώπινης τραγωδίας, τότε είναι φανερό ότι αυτή η γραφική
συντροφιά, δεν στερείται μονάχα πολιτικής σοβαρότητας, στερείται επιπροσθέτως
και του πολυσυζητημένου ηθικού πλεονεκτήματος, επομένως, όσο και να αυτοθαυμάζεται... όσο και να αυτοχειροκροτείται... μάλλον δεν δικαιούται
να κουνάει το δάκτυλο σε κανέναν.
Όσοι επιμένουν να
ονειρεύονται ότι με αυτό το υλικό που παραπέμπει σε πολιτικό χαβαλέ, μπορεί να
αντιμετωπιστεί σοβαρά το καθεστώς Μητσοτάκη, καλό θα είναι να αλλάξουν πλευρό
πριν πέσουν από το κρεβάτι.
Αντί λοιπόν να
προσπαθούμε να ενεχειριάσουμε με το ζόρι σε αυτό το μόρφωμα, ένα πολιτικό
προφίλ που δεν είδε ούτε στον ύπνο του, ας συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που
έχουμε απέναντί μας είναι ένα άδειο σακί στα χέρια ματαιόδοξων κυνηγών
ευκαιριών και τίποτε περισσότερο, το οποίο χθες εγκαινίασε και τυπικά την
σύντομη θνησιγενή πολιτική διαδρομή του.
Η προσωπική μου
συμβουλή, την οποία διατυπώνω απλά, ξεκάθαρα και κυρίως εντελώς ανθρώπινα,
απευθυνόμενος στους ελάχιστους πολιτικά σκεπτόμενους που επέλεξαν να στηρίξουν
αυτό το πολιτικό φιάσκο, είναι να διαχωρίσουν την θέση τους όσο ακόμη είναι
νωρίς και πάντως πριν τους συμπαρασύρει αμετάκλητα στον προσωπικό διασυρμό με τον ανεξέλεγκτο
πολιτικό του κατήφορο που αναμένεται να ακολουθήσει.
Δεν μπορώ να ξέρω
εάν αυτό το πράγμα θα αντέξει μέχρι τις εκλογές ή εάν θα διαλυθεί σύντομα στα
εξ ων συνετέθη. Το σίγουρο πάντως είναι ότι με το καινούριο φρούτο που μας προέκυψε,
δεν θα πλήξουμε. Όσο υπάρχει, θα βγάζει περισσότερο γέλιο απ’ όσο περιμέναμε. Τα
πράγματα λοιπόν είναι απλά και ο καθείς οφείλει να πάρει τις αποφάσεις του.
Όποιος θέλει να
ενσωματωθεί στην αλυσίδα παραγωγής γέλιου και ευτράπελων, μπορεί να συνεχίσει
να κατασκευάζει πολιτικά άλλοθι για λογαριασμό
ανθρώπων που ότι και εάν τους προσφέρεις, φαίνεται ότι είναι παντελώς ανίκανοι
και ακατάλληλοι να το διαχειριστούν.
Όποιος θέλει να
περισώσει την ακαδημαϊκή και την προσωπική πολιτική του αξιοπρέπεια, οφείλει να
συνειδητοποιήσει ταχύτατα τα αδιέξοδα και να διαχωρίσει την θέση του πριν να
είναι αργά…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου