Έχουν λεχθεί
πολλά και έχουν γραφτεί ακόμη περισσότερα για την περίφημη Συμφωνία της Μέκκας. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι
σχολιασμοί που έχουν διατυπωθεί, τροφοδοτήθηκαν
από κρίσιμες προβλέψεις της Συμφωνίας, τις οποίες σκοπίμως υπερπροέβαλε η
Τουρκική πλευρά, με προεξάρχουσα την πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία,
οποιαδήποτε επίθεση σε μια χώρα από τις συμβαλλόμενες στην Συμφωνία, θα
θεωρηθεί επίθεση και στις τρεις και οι αντιδράσεις θα είναι ανάλογες…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Βεβαίως, γνώριζαν και οι πέτρες ότι εν
μέσω συγκρούσεων σε εξέλιξη, που τείνουν να προσλάβουν διάσταση ευρύτερου
περιφερειακού πολέμου, η πρώτη χώρα που
θα εμφανιζόταν ως επιβεβαιωμένα ανακόλουθη και απολύτως ασυνεπής με την
πρόβλεψη αυτήν, θα ήταν η Τουρκία,
αφού η Σ. Αραβία δέχεται επαναλαμβανόμενες επιθέσεις, τόσο από το Ιράν όσο και
από τους Χούθι (για λογαριασμό του Ιράν) και η Τουρκία δεν απαντά δηλαδή ΔΕΝ τηρεί για λογαριασμό των εταίρων της τα
συμπεφωνηθέντα. Καλό θα είναι λοιπόν, όταν
αναφερόμαστε στην Συμφωνία της Μέκκας, να έχουμε υπ’ όψιν μας τα εξής:
Α. Η σύλληψη και η περαιτέρω προώθηση της συγκεκριμένης ιδέας, συνιστά κατά βάσην ένα Τουρκικό στρατήγημα με
προεκτάσεις πρωτίστως αφανείς, με την έννοια ότι δεν καταγράφονται μεταξύ των
επισήμως διακηρυχθέντων…
Β. Η ενσωμάτωση της Σ. Αραβίας και του Πακιστάν στην συγκεκριμένη συμφωνία, ΔΕΝ μπορεί να υποβαθμίσει ΟΥΤΕ τις μεταξύ τους διαφορές οι οποίες είναι ιστορικές, αλλά ΟΥΤΕ και τις ετερόκλητες έως και ανταγωνιστικές στρατηγικές που...

