Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Πόντιους Πιλάτους της υποκρισίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θα ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμη φορά σε όλους εκείνους που επιμένουν να ενοχλούνται με την κριτική μας τοποθέτηση, ορισμένες αυτονόητες αλήθειες:

Α. Σε αντίθεση με όσους επέλεξαν να λιβανίζουν νυχθημερόν και προσωπικά την κυρία Καρυστιανού, με λογικές και «επιχειρήματα» που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με σοβαρή πολιτική αποτίμηση, η δική μας η κριτική και η στάση απέναντι στην κυρία Καρυστιανού και απέναντι στο πολιτικό της εγχείρημα ήταν και παραμένει πολιτική κατ’ αποκλειστικότητα… Δεν έχουμε τίποτε προσωπικό με την κυρία… Δεν την γνωρίζουμε προσωπικά και δεν έχουμε καμιά απολύτως φιλοδοξία να την γνωρίσουμε στο μέλλον…

Β. Σε ότι αφορά στην διαχείριση της δημόσιας εικόνας της, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ή ίδια φιλοτέχνησε με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, θεωρούμε ότι αυτό το οποίο κατάφερε η κυρία Καρυστιανού, είναι να επιβεβαιώνει καθημερινά, ότι ΔΕΝ είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να συσπειρώσει και να ενώσει. Η κυρία Καρυστιανού, είναι μια βαθιά διχαστική προσωπικότητα, που κατάφερε το πρωτοφανές. Κατάφερε να...

φέρει απέναντί της ακόμη και το σύνολο των συγγενών των υπολοίπων θυμάτων, ενώ με την εν γένει στάση της, την συμπεριφορά, τον λόγο και την δημόσια παρουσία της, έχει καταφέρει πλέον να μην εμπνέει ούτε καν την αυτονόητη συμπάθεια ως μητέρα θύματος και γι αυτήν την εξέλιξη, για την δραματική υποβάθμιση δηλαδή αυτής της ιδιότητάς της, ευθύνεται η ίδια αποκλειστικά, οι επιλογές και οι προτεραιότητές της.

Γ. Η κριτική μας τοποθέτηση απέναντι στο πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, ΔΕΝ είναι μια γενικόλογη και αφηρημένη «ακαδημαϊκή» υποχρέωση με την οποία καταπιανόμαστε επειδή απλώς δεν έχουμε κάτι καλύτερο να ασχοληθούμε. Είναι η αυτονόητη πολιτική υποχρέωση που έχει κάθε πολίτης ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι, κάθε φορά που η κοινωνία αντιμετώπισε με ελαφρότητα, επέδειξε ανοχή και προσέγγισε με σοβαρές πολιτικές εκπτώσεις τα πάσης φύσεως νεοεμφανιζόμενα πολιτικά φρούτα, κάποιοι έκαναν καριέρα ως διάττοντες αστέρες στην πολιτική, πίνοντας στην υγεία των κορόιδων, ενώ ο τόπος μας το πλήρωνε αυτό, με χαμένες ελπίδες, με χαμένες τετραετίες και με σταθερή εκφυλιστική αποδυνάμωση της αναγκαίας συλλογικής πολιτικής αυτοπεποίθησης, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσαμε όντως ως κοινωνία, να αναλάβουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων και να δρομολογήσουμε μια άλλη πορεία για τον τόπο.

Δ. Έχει τέλος σημασία να κατανοήσουμε ότι η κυρία Καρυστιανού και το πολιτικό της εγχείρημα, ΔΕΝ είναι αυτό που θα θέλαμε να είναι και ΔΕΝ μπορεί να διαδραματίσει συγκεκριμένο ρόλο, επειδή εμείς απλώς αυτόν θέλουμε να φαντασιωνόμαστε. Η κυρία Καρυστιανού είναι αυτό που μπορεί να είναι, με όρους πολιτικούς αποτιμώμενο και μπορεί να κάνει συγκεκριμένα πράγματα, που δεν μπορούν να υπερβούν αντικειμενικά, το πολιτικό μπόι της ιδίας αλλά και των ανθρώπων που την πλαισιώνουν και για τους οποίους η πρόγευση που έχουμε ήδη πάρει, δεν επιτρέπει να συντηρούμε ψευδαισθήσεις, ούτε βεβαίως τα στοιχειώδη επίπεδα αισιοδοξίας γι’ αυτά που πρόκειται να ακολουθήσουν.

Θέλουμε να σκεφτούμε πολιτικά και να συνειδητοποιήσουμε επαρκώς όλα τα παραπάνω;;; Έχει καλώς…

Δεν θέλουμε;;; Με γειά μας με χαρά μας. Μπορούμε να συνεχίσουμε αμέριμνοι να πελαγοδρομούμε αναπαράγοντας τις αυταπάτες μας. Έτσι κι αλλιώς, έχουμε μάθει πλέον να μην λογοδοτούμε πουθενά…

• Άλλωστε αυτό δεν έκανε ο διασκεδαστής Λαζόπουλος, όταν ζητούσε να επιλεγεί η κυρία Καρυστιανού ως πρόεδρος της Δημοκρατίας;;;
• Το ίδιο ακριβώς δεν έκανε ο ΥΠΕΞ των Πρεσπών ο κ. Κοτζιάς, όταν ζητούσε να επιλέξουμε την κυρία Καρυστιανού ως πρωθυπουργό της χώρας;;;
• Έχει αυτή η ρευστή λογική κάποια διαφορά από την προτροπή της γνωστής κυρίας Ακρίτα που ζητούσε μετ’ επιτάσεως να αποδεχτούμε την πρόταση του ΥΠΕΞ των Πρεσπών;;;

Όσο για την εμπάθεια με την οποία αντιμετωπίζεται, ακόμη και από ανθρώπους που δεν το περιμέναμε, η πολιτική κριτική την οποία ασκούμε απέναντι στο πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, βρίσκετε να έχει κάποια διαφορά από την προκλητικά λογοκριτική παρέμβαση του πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ που εγκάλεσε την δημοσιογράφο Σοφία Γιαννακά επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει την προσπάθεια αγιοποίησης της κυρίας Καρυστιανού, η οποία προσπάθεια προσελάμβανε τότε τα χαρακτηριστικά μαζικής υστερίας;;;

Θα σοβαρευτούμε επιτέλους;;; Θα συνέλθουμε;;; Θα συναισθανθούμε το μέγεθος της ευθύνης μας για ότι προτείνουμε στους πολίτες;;; 

Ή θα συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε ως Πόντιοι Πιλάτοι της πολιτικής που μόλις σκάσει ο μουτζούρης θα νίψουμε και πάλι τα χέρια μας με μια «συγγνώμη» της υποκρισίας και ούτε γάτα ούτε ζημιά;;;

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"